donderdag 16 februari 2017

Plog 721 - Het voordeel van thuiswerken

Plog 721: wat deed ik op 16 februari 2017?

Goedemorgen! Dat was wat hè, dat grote rode kruis van gisteren. Hedde ooit. Vandaag ga ik er weer fris tegenaan. Met voor de laatste keer de schilders in huis!

Ik ga het straks nog missen, die alles overheersende chaos in huis. As if...

Oké. Het heeft nu lang genoeg geduurd met dat aankloten met de insulinepen. Mijn lichaam heeft gewoon structureel meer insuline nodig en daar is een handiger manier voor. Kwestie van podje vullen en plakken. Klaar.

Het voordeel van thuiswerken is dat je het gewoon in je pyjama kunt doen. De dames aan de andere kant van Skype zitten aangekleed en wel op hun hogeschool terwijl ik nog niet eens mijn tanden heb gepoetst. Ruiken ze niks van.

Gelukkig zijn mijn ouders en inmiddels ook de schilders allang gewend aan mijn regelmatige verschijning in slaapkledij. Ze blijven allemaal stug komen dus ik neem aan dat niemand er problemen mee heeft.

Zo'n ochtend gevuld met ditjes en datjes is om voor je er erg in hebt. Ik zou ervoor kunnen kiezen nu eerst te gaan douchen maar mijn lunch roept harder. Broodjes uit de oven met een gezonde salade. Hallo!

Die joggingbroek was helemaal niet gepland maar voor ik het wist had hij zich om mijn lijf gewenteld. Maar moet je die spiegel eens zien! Hij is niet meer zilver maar ook gewoon wit. Veel, veel, veel mooier.

Sara heeft zichzelf weer van alle gemakken bediend terwijl ik boven was. Tsss. En nu eraf lui ding!

Moet je nou toch kijken! De eerste blaadjes van de hortensia komen alweer uit. En mag ik even een applaus voor de kwaliteit van deze foto? Gemaakt met de manuele stand van mijn camera, jawel! Toegegeven, het was een redelijke toevalstreffer maar een gelukje moet je soms hebben.

Ik kijk de aflevering van Zorg.nu terug waarin gepraat wordt over hoeveel een mensenleven waard is, qua zorgkosten. Behoorlijk actuele kost nu de onderhandelingen over de prijs van Orkambi in volle gang zijn. Hopelijk komen minister Schippers en fabrikant Vertex tot een aanvaardbaar compromis en duurt het nu écht niet meer lang tot Orkambi voor iedereen die er baat bij kan hebben beschikbaar is.

De schilders zijn klaar en zetten meteen onze stoel weer in elkaar. Wat een service!

En dit is dan het eindresultaat. Wat een verschil hè?! Veel evenwichtiger in ons toch wel eclectische interieur.

Wat er gebeurt als je een vers ingeschoten insulinepompje combineert met een flinke poetsbeurt laat zich raden... Gooi halverwege het bijltje er maar bij neer en neem een duik in de snoepkast. Haat aan hypo's!

Sjrd is vanavond pas na achten thuis en eigenlijk zouden we gescheiden eten. Het voordeel van mijn ingelaste snoepbui is dat mijn honger nu gelijk loopt met Sjrds thuiskomt en we alsnog samen kunnen dineren. Is ook veel gezelliger.

Prima pastaatje weer, een beetje van mezelf en een beetje van YouTube.

De rest van de avond lig ik hier. Volledig in stijl te relaxen. Ik kan het nog maar amper geloven. Is het klussen nu echt voorbij?

Hej hej.

woensdag 15 februari 2017

Vandaag even niet


dinsdag 14 februari 2017

Plog 720 - Een en al liefde

Plog 720: wat deed ik allemaal op 14 februari 2017?

Ach Saartje, wat een verrassing! Is dit speciaal voor Valentijnsdag?

Sjrd en ik doen na bijna veertien jaar samen te zijn niks meer aan Valentijn. Ik hint richting de veertiende altijd heel hoopvol maar dat wordt met hoongelach ontvangen. Dit jaar kreeg ik te horen: "Jouw Valentijn staat al in hal!" doelend op het nieuwe kastje voor sjaals en handschoenen. Het minste wat ik kan doen is hem een liefdevol plaatje Appen.

En verder is het een dag als alle andere. Met pillen, boterhammen en melk.

En de schilders natuurlijk. Lekker op tijd vanmorgen jongens!

Sara en ik maken een korte maar zonnige wandeling. Ze heeft nog geen idee...

Zo ziet teleurstelling eruit. Ze voelt zich enorm bekocht. Als de dierenarts in haar oortjes wil kijken slaat de paniek toe. En dan moet de injectiespuit nog komen! In mijn hoofd resoneert Rovers stem. "Dit is de man die mij vermoord heeft!" Het is een beregezellig uitje.

Weer thuis wil het ook maar niet gezellig worden, ondanks het doorlopende cabaret van Ed en Fred. Dit is de situatie in de woonkamer. Hoe dan?!

Ah! Oké. Eerst het zuur, dan het zoet. We laten meteen de onderstellen van onze Stokke stoel en voetenbank mee pienzelen. Want die gekke houttint kleurde natuurlijk voor geen meter bij de rest van ons interieur.

Houd je het allemaal nog een beetje vol Irène? Jawel hoor. De wetenschap dat het einde nadert houdt me op de been.

Ik zag de bestelbus van de bloemist al de straat inrijden en even sloeg mijn hart over. Tevergeefs. Hij reed ons huis gewoon voorbij. De situatie in de brievenbus is ook ronduit bedroevend. Ik zal het van mijn zelfliefde moeten hebben vandaag. En het kastje in de hal.

Dit is dan wel weer erg leuk! Vorige week bestelde ik eindelijk visitekaartjes. Ik wilde dat al heel lang doen maar schoof het telkens voor me uit. Maar zeg nou zelf, een beetje blogger telt tegenwoordig echt niet meer mee zonder persoonlijk kaartje. Blij mee!

Lekker bezig mannen! Het wordt echt super mooi. Zal ik de Senseo dan nog eens aanzwengelen?

Het lijkt de schreeuw maar het is de geeuw. De rust in huis is wedergekeerd. Ik drapeer mezelf even in de volle lengte over de bank.

We eten een veganistisch maal vandaag. En ik stop er extra veel liefde in. Maar dat doe ik eigenlijk elke avond.

Smakelijk, hartje van me!

Liefde kan ook verpakt zijn in een oranje wikkel. Maar dat weet iedereen.

Deze is speciaal voor jou.

Hej hej.

maandag 13 februari 2017

Plog 719 - Op mijn tandvlees

Plog 719: wat deed ik allemaal op 13 februari 2017?

Hiep hoi, het is weer maandag. Ik ben matig enthousiast.

Hoewel de verse narcissen de boel enorm opfleuren. Dat kan ik niet ontkennen. En eten is ook lekker. Dus eigenlijk heb ik geen reden tot klagen.

Inmiddels wel. Grrr... Ik wacht al de hele ochtend op de schilders. Ze zouden hier rond tienen zijn maar ik zit al anderhalf uur op een houtje te bijten. Het is niet dat ik verder niks te doen heb of zo.

Oh gelukkig, daar zijn ze dan toch. Komisch duo Ed en Fred. Succes jongens, goed plamuren en kitten, dan doe ik mijn best bij de fysio.

Voor de niet getrainde Limburgse lezer staat hier dat de fysio op carnavalszondag, -maandag en -dinsdag gesloten is. En dat ze iedereen een mooie carnaval wensen. Als je eens wist hoezeer ik hier naar uitkijk... Niet specifiek naar het hosfeest, wel naar een paar dagen vrij. Ha!

Maar goed, vandaag vink ik weer braaf alle onderdelen van mijn programma af. 3 Km wandelen, 3 sets van 10 x 85 kg legpress, 3 sets van 10 squads met 18 kg in mijn nek en nog wat andere krachtoefeningen.

Na de fysio reed ik in een streep door naar Leenbakker. Om het grijze kastje terug te brengen. Want het houten is veel meer naar onze zin. Het maakt de hal warmer en sfeervoller. Op de valreep griste ik ook nog deze kubussen mee. Volgens mij heten ze officieel windlichten. Maar dat vind ik a) een enorm suf woord (valt in dezelfde categorie als slipje en menstruatie) en b) je kunt er veel meer inzetten dan louter kaarsen. De cactussen zijn het roerend met me eens.

En dan ga ik nu dit kliekje van gisteravond hongerig verorberen!

Waar ik al voor vreesde gebeurt. Ik krijg een enorme inkakker. Naar de supermarkt zit er niet meer in. Daarvoor in de plaats doe ik zelfs een dutje. Met Sara aan mijn zij. Natuurlijk.

Let je even niet op, staat de orchidee weer in bloei. En dan te bedenken dat ik hem al zes keer in de kliko had willen gooien.

Vanavond is de laatste les van de fotocursus. Maar het huilen staat me nader dan het lachen. De gedachte nog van alles te moeten, buiten de deur... Ze zoeken het maar uit. En ik zoek het zelf wel uit. In de cursusmap staat alles vrij nauwkeurig uitgelegd. Ik piel wel wat aan.

En Sjrd helpt me met de boodschappen. Dat scheelt ook enorm.

Met mijn laatste krachten fiespernöl ik een eenvoudige stamppot in elkaar.

En dan zijg ik uitgeput maar tevreden neer in de bank met maar een wens. Boer Zoekt Vrouw terugkijken. Zo simpel kan het zijn.

Hej hej.