maandag 11 september 2017

Plog 787 - Barbieloos door het leven voortaan

Plog 787: wat deed ik allemaal van 04 september tot en met 10 september 2017?

Ja hoi. Het leek me wel een goed idee om de week te beginnen met een bevallige positie. De bips en ik hebben weer goed ons best gedaan, dat zie je zo. Wie helpt ons even overeind?

Het jaarlijks drukbevolkte vogelhuisje is letterlijk uitgewoond. De meesjes vergrootten ieder seizoen de ingang en ook het Hollandse weer heeft zijn sporen nagelaten. Het ding valt van rottigheid uit elkaar. Tijd voor een demontage. Binnenin tref ik dit werkelijk fantastisch gebouwde Hästensmatras aan. Zo dik en zacht! Die vogels weten echt wel wat ze doen zeg.

Zolang ik het me kan herinneren ontbijt ik met boterhammen. Heel vroeger frommelde ik er zonder moeite vier achter de huig. Toen het fysiek allerminst lekker ging kauwde ik er met moeite twee kapot. Tegenwoordig zit ik op drie. Maar ik merk dat het me niet meer echt vult. Daarom gooi ik het eens over een andere boeg. Een goede bak kwark, ontbijtgranen en wat vers fruit moeten de truc doen. Het smaakt in elk geval lekkerder dan ik vermoedde.

Wat is dit dan? Nou gewoon. Mijn schaatsen die geslepen worden. Opdat het allemaal gladjes verloopt, en ik geen scheve schaats rijd. Stel je voor zeg.

Ook vanmiddag hebben mijn vader en ik de hal weer bijna voor onszelf. En we hebben er zin in! Het gaat gelukkig ook alweer een stukje beter dan vorige week. Ik blijf nog steeds houterig en mezelf in balans houden met wilde armbewegingen maar ik kan al wel wat meer tempo maken. Zonder te vallen! Toch is dit onze laatste keer schaatsen in Geleen. Bij navraag blijkt dat we helemaal niet met onze noren in de hal mogen schaatsen. En wanneer de buitenbaan opengaat weet niemand. Lekker duidelijk allemaal. De schaatslessen starten in elk geval pas eind november. Dat is in ons geval echt veel te laat. Er zit dus maar een ding op: toch naar Eindhoven. Het is wat verder en langer rijden maar het gaat er allemaal veel professioneler aan toe. Vrijdag 20 oktober hebben we onze eerste les. Zin in!!!

Vers gebrouwen comfort food. Dat gaat er wel in na zo'n middag op het ijs. Met koriander uit eigen kruidentuin ook nog. Ik voel me enorm in control op zulke momenten.

Zo zit je nietsvermoedend wat door de LINDA. te bladeren, zo valt je oog op een wel heel apart stukje tekst. Er is dus een film die gaat over een LONGARTS die IRÈNE heet en gedoe heeft met de FARMACIE. En dan wordt de rol ook nog vertolkt door de statsminister uit Borgen. Het lijkt me evident dat ik die film moet zien!

Sjrd is maar veel weg de laatste tijd. Zijn agenda puilt uit met avonddingen. Een infoavond hier, een raadsvergadering daar. Zodoende eten we apart. Meestal wend ik me dan tot een eenvoudige kant-en-klare salade. Maar vanavond nam ik de moeite om zelf een pastaatje in elkaar te flansen, met een vers stukje gerookte zalmfilet van de visboer. Lékker zeg ik je?! Vanaf nu zijn die kledderige salades dus voltooid verleden tijd.

#Steptember loopt lekker! Je beweegt natuurlijk voor jezelf en je eigen gezondheid maar iedere Fitbitbezitter weet hoe het eigenlijk zit: je doet het voor het groene scherm en de disco op je klokkie. Nailed it!

Een poosje geleden plaatste ik een oproepje op Facebook. Wie er met mijn oude Barbies wilde spelen. Uit alle reacties pikte ik Mrnd eruit. Haar dochters, van wie er eentje nagenoeg hetzelfde heet als ik, zouden mijn verzameling helemaal te gek vinden. Donderdagmiddag speelden we er nog even samen mee, ter afscheid. Vanaf nu leid ik een volstrekt Barbieloos leven.

Als dank kreeg ik een mooie bos bloemen. Lief!

Uitgeslapen beneden komen, dit aantreffen en vergeten dat je het gisteravond zelf zo achtergelaten hebt. Oh ja. Handig. Nu móét ik wel aan de slag. Maar dat was ook precies de bedoeling. Hups, smeerpijp!

Een spiegelselfie, dat was alweer een poosje geleden! Nou hoooooooi, hier ben ik weer eens. Met allemaal nieuwe sportkleren en op het oog nog steeds niet heel gespierde benen. Maar schijn bedriegt. Want ze zijn beresterk!

In eerste instantie wilden we het weekend inluiden door met z'n tweetjes ergens een hapje te gaan eten, buiten de deur. Maar het was zo'n doldrieste week voor Sjrd dat hij het liefst thuis op de bank wil hangen. Met lekker eten en een slappe film. Snap ik! Deze gezonde (en ook nog eens vegetarische) borrelplank gaat ons de avond wel doorhelpen.

De herfst begint zich intussen steeds meer te manifesteren. En weet je wat? Ik heb er compleet vrede mee. Doe mij maar weer lekker sokken, laarsjes en sjaals. Plus kaarsjes, pepernoten en dekentjes. Ik omarm alles.

Het tuinteam treft deze zaterdag ook alvast wat voorbereidingen op het seizoen dat komen gaat. De herfst is onafwendbaar.

Ik moet vanavond naar een feestje maar heb mijn stappen nog niet bij elkaar voor vandaag. Dus lopen Sara en ik nóg maar een rondje door de wijk. Zonder Sjrd, hij is na het geklus in en om het huis lichtelijk ingestort. Ik weet niet wat de exacte reden was voor de bezorger in kwestie die deze constructie verzon maar inventief is hij zeker.

Er is er een 40 geworden dat kun je wel zien dat is...?

Eerder deze week kocht ik in een vlaag van sportverbijstering allerlei producten met een hoog eiwitgehalte. Voor na de krachttraining. Dat komt omdat ik sinds kort de blog en vlogs van Optima Vita volg. Marloes is diëtiste en personal trainer en weet dus waar ze over praat, in tegenstelling tot de meeste zelfbenoemde #fitgirls. Een van haar befaamde recepten voor na de krachttraining is de fluff. En daar heb je onder andere eiwitpoeder voor nodig. Kan ik het helpen dat ze die alleen in van die idioot grote urinecontainers verkopen?!

Maar goed. Vandaag is het zondag. Ik trainde vooralsnog nul kracht en bovendien heb ik nu gewoon zin in twee beschuitjes met zoetigheid. Mag trouwens ook van Marloes. Ze noemt het haar genietmomentjes. Daarvan moet ik dan weer een beetje binnensmonds braken. En verder kunnen ze van #steptember vandaag de rambam krijgen. Ik las een rustdag in. Groetjes.

Hej hej.

maandag 4 september 2017

Plog 786 - De schaatskop is eraf!

Plog 786: wat deed ik allemaal van 28 augustus tot en met 03 september 2017?

Ken je die mop van de nieuwe wasmachine die op maandagmiddag bezorgd zou worden? Die is dus retour afzender gegaan. Omdat er vlak voor transport een beschadiging aan de zending is geconstateerd. OELEWAPPERS! En nou? Er ligt geen zuivere slip meer in de kast, ik moet het hele bestelproces overdoen en de nieuwe nieuwe machine kan pas woensdag worden bezorgd. Gelukkig krijg ik wel 15 hele sneuries korting van Bol. Kan ik daar fijn nieuwe onderboksen van kopen. Krijg de tering.

Oké, een lekkere ijskoffie van de Hema kun je niet aantrekken maar zorgt wel voor een afgekoeld gemoed. Ik besluit maar gewoon heel mindful in het moment te gaan zitten en te genieten van de zon en mijn nieuwste ontdekking op koffiegebied.

Wat deed jij op de heetste augustusdag van 2017? Ik trok mijn schaatsen aan en zocht samen met mijn vader wat verkoeling in de ijshal in Geleen. De schaatskop is eraf! Een van mijn grappigste karaktereigenschappen is het totale gebrek aan onderschatting. Bij elke nieuwe hobby waaraan ik me waag schiet vooraf hetzelfde zinnetje door mijn hoofd: "Misschien heb ik hier echt enorme aanleg voor!" Met schaatsen aan mijn voeten klunen over de rubberen matten kostte me weinig moeite. Eenmaal op het ijs sloeg de paniek in volle hevigheid toe. WAAR BEN IK IN GODSNAAM AAN BEGONNEN EN HOE MOET DIT OOIT GOED KOMEN?! Het eerste wiebelige rondje bleef ik dan ook stijf tegen de boarding aangeplakt en trok me aan een klam handje over het ijs. Mijn vader zoefde intussen een keer of tien langs me heen. Het tweede rondje duwde mijn vader me zachtjes voor zich uit en gilde ik alleen maar "STOP STOP! Niet zo hard!" "Helpt het als je mijn hand vasthoudt?", vroeg mijn vader voor het derde rondje. En nadat hij me als een hondje achter zich aan over het ijs had getrokken besloot hij met een ferm "Ja, en nu moet je het toch echt zelf gaan doen!" En dat deed ik. Heel voorzichtig, als een pasgeboren hertje, met pootjes als luciferstokjes en armen als een fladderende vlinder. Het ganse dierenrijk trok door me heen. Maar het lukte! Zonder te vallen.

Toen zelfs de Zamboni tevoorschijn kwam om alle gevaarlijke bulten van het ijs te schrapen was het helemaal net echt. Alleen Kleintje Pils ontbrak er nog aan.

Kiek dan! Ook met mijn nieuwe wasmachine is het toch nog goed gekomen. Hoe die eerste zending beschadigd kon raken is me inmiddels ook wel duidelijk. De bezorgers in kwestie waren niet van het zachtzinnige soort. Ik was zelfs ongewild getuige van een door testosteron gedreven strijd tussen de Balkan en - ik vermoed - Turkije. De Balkanman had een woeste baard en miste nogal stereotype een voortand en keek voortdurend stuurs uit zijn ogen. De pezige woesteling was er voor de domme kracht. Hij ontdooide zelfs niet toen ik hem een koel glas cola serveerde. De vermoedelijke Turk was duidelijk de baas, hij droeg een polo van de zaak en was verantwoordelijk voor het computertje waarop ik mijn digitale handtekening voor ontvangst moest zetten. En hij lachte de Balkanman nogal sadistisch uit, toen laatstgenoemde zichzelf een natte broek bezorgde bij het naar beneden sjouwen van de kapotte wasmachine. Er bleek nog een litertje of wat water in het systeem te zitten. Mijn fout. Oeps.

Dan volgt nu een - niet gesponsorde - (niks hier is gesponsord, alles #nospon) gouden tip op culinair gebied. Voor iedereen die ook dol is op filet americain maar om het uiteenlopende redenen niet kan of wil eten (want vegetarisch, of gewoon verstandig want hallo rauw vlees?!) heeft De Vegetarische Slager nu een fantastisch alternatief. Vega Filet à l'Americain. Maar echt. KOOP DAT! Het smaakt preciés zoals de oorspronkelijke vleesvariant, alleen zit je dat dag nadien niet jankend van de buikpijn op de pot. En daar hoef je niet eens per se CF-darmen voor te hebben.

Het is lekker weer, #steptember is in volle gang, Saar en ik wandelen ons de pleuris. Zij is duidelijk de grote winnares van deze 10.000-stappen-per-dag uitdaging. Ik verstuur meteen een kaartje.

Als je nog eens een mooie documentaire wil zien of meer wil weten over CF raad ik je van harte aan om Buiten Adem te bekijken. De verhalen van CF-collegae Kim en Sarah worden mooi in beeld gebracht en komen erg binnen. Ook bij mij, door de wol geverfd en alles. Goed gedaan dames maaksters Els en Iris!

Je weet dat het vrijdag is als ik mezelf weer in mijn sportkloffie vastleg. Voor de hoeveelste keer? Nou, houd er maar vast rekening mee dat het er niet minder op zal worden de komende maanden. Zo'n schaatstocht rijdt zich niet vanzelf, zeg maar. Maar het is niet de reden dat ik uitgerekend deze foto uitkoos voor mijn plog. Want kijk eens goed. Zie je iets aan mijn blote benen? Ja? Inderdaad. Er zit haar op. En niet zo'n beetje. Ik ben er namelijk mee gestopt, met dat hele benen scheren. Het hing me dermate de keel uit dat ik de - nog immer aandikkende - vacht voor lief ben gaan nemen. Dan maar geen gladde benen. Bovendien kan een extra deklaag vast geen kwaad, straks in Oostenrijk.

Bijzonder lekker getraind weer. Nu even de eiwitten op peil brengen.

Zoals je onderhand wel weet zijn we nog steeds druk aan het puinruimen. Met name op zolder slaan we slagen. Heel even overwoog Sjoerd er een game-museum te beginnen, maar gelukkig is dat onzalige plan van de baan. En nog gelukkiger hebben we een adres gevonden waar zijn oude spellen nog wat waard blijken te zijn. Al deze meuk mik ik zo meteen in een doos die ik opstuur naar Nedgame. We hebben een mooie offerte van ze gekregen. Opruimen was nog nooit zo leuk!

Het laat zich raden waar onze zaterdag zich afspeelt. Op mijn initiatief parkeren we de auto expres wat verder van het centrum vandaan. Elke stapt telt, immers.

We beginnen met een lekkere lunch bij Usine. "Want ik zou best wel wat lusten," zoals ik altijd pleeg te zeggen als we op een uitje zijn.

Dat die hele schaatstoestand financieel nogal uit de klauwen zou lopen heb ik me - eerlijk is eerlijk - van tevoren niet genoeg gerealiseerd. Met een paar schaatsen en een warme jas ben je er namelijk nog niet. Zo moet er bijvoorbeeld ook een helm komen. Bij de Decathlon verkopen ze precies helemaal niks aan schaatsmateriaal maar ik kan er wel alvast mijn hoofd opmeten. Dat een serieus kleine omtrek heeft. En dan toch zó intelligent hè...

De Eindhovense Kruidvat heeft wat mij betreft de primeur. Ze zijn er weer! Hoe lang blijf ik er weerstand aan kunnen bieden? Vandaag lukt het in elk geval makkelijk.

De verkoop van ranja is booming business in onze wijk. Nu zitten de overbuurmeisjes met hun waar op de stoep. Hun concept kent herbruikbare bekers en biedt een lekker moppie muziek. Ik ben benieuwd met welke marketingtruc de meisjes aan onze kant nu weer komen. Het is in elk geval goed voor de marktwerking, een stukje concurrentie in de wijk.

En met deze uitmuntende gelukte spaghetti met vegaballen in tomatengroentesaus besluit ik het weekend en mijn week. Had jij ook een goede?

Hej hej.

maandag 28 augustus 2017

Plog 785 - Goed weekje weer!

Plog 785: wat deed ik allemaal van 21 augustus tot en met 27 augustus 2017?

Oh mi gado. Dat blijkt sinds een tijdje mijn nieuwe lievelingsuitdrukking. En in dit geval komt hij als geroepen. Ik ben het afgelopen uur namelijk zeven keer gestorven van de stank. De vadsige puberknul naast me op de loopband had volgens mij aan het knoflookinfuus gelegen het afgelopen weekend. Heel goed dat vadsige puberknullen niet alleen maar bier zuipen en kapsalons kappen maar ga gewoon lekker buiten rennen. En stinken.

Het lukt me heus niet elke dag hoor, thuis nog wat oefeningen doen op het matje. Maar vandaag wel.

En als de gezusters Matig Gezond dan allebei een goede dag hebben benutten we zo'n middag optimaal. Lunchen op een terras, in de zon. Vieze cola en lekkere koffie drinken. Roddelen. En nog wat shoppen als toetje. Omdat we het waard zijn.

Grappig is dat. Thuis regeer ik met ijzeren hand over de vaatwasser. Sjrd neemt tegenwoordig niet eens meer de moeite om zijn gebruikte bestek in het mandje te zetten. Hij weet toch wel dat ik erna alles op mijn manier herschik, zelfs als er eigenlijk niks te herschikken valt. Maar hoe alle andere vaatwassers ter wereld ingeruimd worden zal me werkelijk aan mijn reet roesten. Op mijn werk freestyle ik gewoon wat raak. Heel bevrijdend.

Mijn woensdagavondmoehoofd. Maar heel voldaan.

Op donderdag spuit de productiviteit zowat uit mijn oren. De column die ik binnenkort moet inleveren jeukt al weken in mijn hoofd en vanmiddag rolt hij zonder haperen uit mijn vingers. Zo lekker altijd! Ook gooi ik nog eens een plog online. De regelmaat wil er maar niet inkomen maar ik vind het wel nog steeds leuk om te doen. En daar gaat het om. Om dit alles te vieren laat ik bij de supermarkt heel drollig een potje appelmoes uit mijn klauwen glippen. Het is een flinke bende bij de kassa. Van de jongen die het op moet ruimen krijg ik een blik toegeworpen die niks te raden overlaat. Snap ik. Sorry knaap. Jouw tijd komt nog wel.

Of we de kruiden uit onze pallettuin dan ook daadwerkelijk gebruiken? Me dunkt!

De vrijdagse training zit er weer op. Het stellen van een nieuwe doel (en wat voor een...) heeft mijn motivatie alvast een enorme boost gegeven. De goeroe verzint elke keer weer nieuwe schaatsgerelateerde oefeningen, die ik vervolgens namen geef als 'de Sven' en 'de Koen'. Het wordt hoog tijd voor 'de Ireen'!

Je weet dat je hoognodig toe bent aan koffie als...

Weekendchillings! We hebben de afgelopen weken - want zomer is te veel eer voor het seizoen waarvan het einde met rasse schreden nadert - de tv maar erg weinig aangehad. Heel vaak zaten we 's avonds wat te kletsen of lezen, met op de achtergrond de radio aan. Erg fijn. Vanavond staat de tv wel aan. Maar ik heb nu eigenlijk al geen idee waar we naar kijken.

Het ziet er nu toch wel naar uit dat onze wasmachine na ruim tien jaar de geest heeft gegeven. Hij wast nog wel maar ik vermoed dat er in het centrifugeerpoces iets hapert. Dit wasje met poetsdoeken is het laatste saluut aan onze Zanussi. Omdat we vermoeden dat een monteur laten komen (inclusief de onvermijdelijke voorrijkosten!) die constateert dat repareren waarschijnlijk net iets goedkoper is dan een nieuwe machine kopen, heb ik al een nieuwe uitgezocht bij Bol. Maandag wordt hij bezorgd.

Ook deze zaterdag zijn we in de randstad te vinden. Waar van alles te vieren is.

We kunnen zelfs buiten zitten. Waarschijnlijk de laatste keer in deze tuin. Laten we daar dan maar op drinken. En op de toekomstige borrelplek!

's Avonds maken we een #rondjemethethondje en zijn we meteen even langs de nieuwe woonst gelopen. Fijne plek!

Ik ben niet zo'n vogelaar, zie amper het verschil tussen een merel en een mees. Maar als ze de ooievaars* in je schoot werpen kan zelfs ik er niet omheen.

Eigenlijk zit ik al een poosje in de afbouwende fase, qua zomerseizoenverzorging. Maar nu het ineens toch weer blote voetenweer schijnt te worden ontkom ik niet aan een verfronde. Vooruit dan maar weer.

Het gras is altijd groener bij de buren. En het ligt er ook veel beter, als je het Sara vraagt.

Miljaar. Zo barbecue je nooit, zo doe je het twee dagen achter elkaar. Goed weekend weer dit. We boffen maar.

Hej hej.

* Grapje hoor! Ik weet heus wel dat dit een reiger is.