zaterdag 18 maart 2017

Plog 750 - Landerig hangen op zaterdag

Plog 750: wat deed ik allemaal op 18 maart 2017?

Zo. Laat ik deze zaterdag maar eens beginnen met de inname van wat voedsel. Bloembollen eten kan altijd nog.

Mijn heimelijke genoegen? Married At First Sight kijken. Met allemaal hoofdletters en de hashtag #MAFS. Kon niet toepasselijker. Want maf is het natuurlijk volkomen. Trouwen met iemand die je niet kent, maar volgens de wetenschap perfect bij je past.

En verder bestaat deze ochtend uit wat landerig op de bank hangen. Gewoon omdat ik daar zin in heb.

Ik oog op deze foto niet helemaal scherp en zo voel ik me toevallig ook. Waar hem dat precies in zit kan ik niet benoemen. Misschien moet ik mijn lens eens poetsen. Of anders mijn ziel.

Er wordt nog veel meer landerig gehangen zo te zien.

En gewaakt! Komt het bezoek er toevallig al aan?

Borrelen op zaterdagmiddag. Er zijn ergere dingen.

Neef Flrs is intussen druk met mijn vintage wascokrijtjes. En Sara negeren. Hoewel hij zijn eigen knuffelhondje ook Sara heeft genoemd, moet hij van die van ons niks hebben.

Op Sjrds verzoek eten we vanavond een voedzame pasta. Ter voorbereiding op morgen.

Ik denk dat hij hier wel een halve marathon op moet kunnen lopen.

Het was weer een intensieve dag hè Saar? Vind ik ook. Het goede nieuws is dat we bijna naar bed kunnen.

Hej hej.

vrijdag 17 maart 2017

Plog 749 - Nieuwe Nike-girl?

Plog 749: wat deed ik allemaal op 17 maart 2017?

Goedemorgen. Ik vind het er wel een vrijdag voor: hagelslag.

En mijn sportkloffie natuurlijk! De buik is weer rustig dus niks staat nu nog tussen mij en de loopband. Mij en de squats. Mij en wat dies meer zij aan sportfysiotherapeutische vreugde.

Oogt best professioneel toch? Misschien kan ik wel de nieuwe Nike-girl worden? Of Asics-girl, mag ook.

Ik haalde voordat ik naar de fysio reed niet alleen mijn eigen bestelde medicijnen op bij de apotheek, maar ook nog een zakje voor mijn vader. Zo ben ik. En ik bezorg ze ook nog tot op de keukentafel. In ruil pik ik een blikje drinken. Mag best.

De kunst op vrijdag is om na het sporten meteen langs de supermarkt te gaan. Als ik eerst naar huis ga en éventjes op de plof komt het er niet meer van. Compleet ingekakt.

Het voordeel is ook dat ik uiteindelijk kan lunchen met verse broodjes. Veel te laat lunchen weliswaar maar toch.

Tijd voor een vers podje. Mijn suiker is nog steeds te labiel om zonder insuline door het leven te kunnen. En dan plak ik toch liever een pompje dan dat ik met de pen loop te klooien. Dat is zo twintigste eeuw.

Maar goed. Alles gedaan, alles klaar. WEEKEND. Duim.

Kan ik nu echt compleet inkakken. Tot ik weer aan de gang mag met spraysels en kooksels. Love my life.

Irènes keukenavonturen, aflevering achtentachtig: zelf guacamole maken. Gelukt!

Het is dus weer iets Mexicaans geworden. Zijn we de laatste tijd helemaal dol op. Helaas was ik de chips vanmiddag vergeten te kopen en had ik al bijna een pan rijst opstaan. Gelukkig wilde Sjrd op weg naar huis nog wel even naar binnen wippen bij de supermarkt. Yas!

Saar, wat doe je? Wat wil je? Wat w.a.t. WAT is er aan de hand?! Niks, gewoon een beetje om aandacht klieren. Oké.

Hej hej.

donderdag 16 maart 2017

Plog 748 - Grip op de tuin

Plog 748: wat deed ik allemaal op 16 maart 2017?

Goedemorgen! Vanaf vandaag gaat het weer de goede kant op, dat voel ik aan mijn water. Muhaha, dat kan ook niet anders. Ik ben een soort menselijke komkommer nu. Ik besta ook voor het grootste deel uit water.

Ik zie alleen niet groen. Maar nu moet ik opschieten want er is alweer een hoop bedrijvigheid in en om het huis.

Zo bijt mijn vader zich stuk het op het gazon. Het gras verticuteren is een dankbare taak.

En mijn moeder is aan de slag in dit perk. De oorspronkelijke bodembedekker is ten onder gegaan aan een of andere nare schimmel. Samen met haar blauwgouden kompaan De Tuinklauw maakt ze korte metten met diepgeworteld onkruid en overig gespuis.

Een bericht gedeeld door slomeneri | irène mols (@slomeneri) op

De tulpenboom staat al vroeg in bloei dit voorjaar. Dat is fijn en jammer tegelijk. Want het duurt maar zo kort.

Hard werken maakt hongerig. Daar weet ik wel wat op.

Als de oudjes weer aan de slag gaan, neem ik nog een glasje poeperium. Ieder zijn taak. Dat dat in de zon gebeurt is een fijne bijkomstigheid.

Ik doe niet helemaal niks hoor. Zo krui ik de nieuwe plantjes vakkundig naar het omgewoelde perk.

Aan de andere kant van de haag staat Sara zielig te piepen. Wat echt nergens op slaat.

Hard gewerkt mevrouw Tuinklauw! Dit ziet er weer keurig uit. Langzaam krijgen we weer grip op de tuin.

Het gras is weer mosvrij en klaar om te groeien. Dank verticuteermeneer! En die kantjes komen de volgende keer wel aan de beurt. Leuke photobomb trouwens, Sara. Ik snap je hint.

Kom aan. Aan de wandel dan!

En de waterstand van zaken opnemen. Rustig en vol beloftes. Ik kan wel janken van blijdschap dat de winter voorbij is.

Vind je dit zelf een goed plan hond?

We zijn er moe van. Even bijbanken.

Aan de kokkerel. Dat gaat ook gewoon maar door. 

Het zoveelste simpele maar zeer doeltreffende pastagerecht. Weet je nog dat ik een jaar geleden liever sondevoeding had? Ik kan het me met de beste wil van de wereld niet meer voorstellen. En dat is maar goed ook.

Sjrd rent tegenwoordig op donderdagavond laat nog een rondje van een slordige tien kilometer. Vindt hij fijn. Mijn oude ziel en ik kijken liever naar Van onschatbare waarde op Omroep Max. Ieder zijn meug.

Hej hej.

woensdag 15 maart 2017

Plog 747 - Kakzooi

Plog 747: wat deed ik allemaal op 15 maart 2017?

Goedemorgen. Dus dit is de situatie. De Gaviscon is op, de Sucralfaat helpt niet en het maagzuur werkt zich een ellendige weg omhoog. Ik vrees dat mijn darmen er toch de brui aan hebben gegeven. Er is grover geschut nodig. In de vorm van Colofort. Drie liter om precies te zijn. Ik verheug me.

Het klinkt misschien gek en ook een beetje ranzig, maar ik vertel het toch. Om inzicht te geven hoe zo'n buiksituatie verloopt. Ik begin dagen als deze namelijk met het leggen van een kotsje. Omdat het oplucht vanwege een weeïge misselijkheid en bovendien inzicht geeft in de maagsituatie. Meestal tref ik namelijk dingen aan die echt al verteerd hadden moeten zijn. Het eerste verstoppingsbewijsstuk is daarmee geleverd. Het kan niet door! Als mijn maag geleegd is, biedt dat plaats aan vers voer. Want er moet eten in, samen met mijn pillen. Hopelijk blijft alles nu op zijn plek, anders zijn we verder van huis.

Ja Saar. Het is allemaal wat hè? Kijk er maar heel verstandig bij. Dat is tenminste nog iets.

In het uurtje dat volgt om te voelen welke kant mijn ontbijt opgaat, overdenk ik hoe het toch weer zover heeft kunnen komen. Genoeg gedronken, genoeg bewogen, genoeg vezels, genoeg pillen. Tot een antwoord komt het nooit. Het is wat het is.

En dan staat zomaar de eerste liter voor mijn neus, steek ik een feestelijk rietje in mijn glas, slaak ik een diepe zucht en sla ik aan het drinken. Op dagen als deze mis ik mijn mic key button best. Maar al die andere dagen helemaal niet. Dus ik drink gewoon dapper door. Gelukkig vind ik het drankje niet heel vies smaken. Oh, en stemmen komt straks wel.

Na de eerste liter stap ik onder een weldadige douche. Dat warme water kan Den Buyck ook wel waarderen.

In sommige ziekenhuizen is het protocol dat je tijdens zo'n darmspoeling alleen helder vloeibaar mag eten. Wat zoveel inhoudt als thee en waterige bouillon. Ik ben blij dat ik andere instructies heb gekregen. Als je honger hebt en het blijft zitten: gewoon eten. Ik ben extra lief voor mezelf en besmeer deze super lekkere crackers vol vezels met eiwittige kwark met verse mango. Hier moet een mens toch van opknappen?!

Morgen komen mijn ouders in de tuin werken. Eigenlijk zouden mam en ik dan ook even wat nieuwe planten voor in de voortuin gaan halen. Maar omdat de verwachting is dat ik morgen op de wc woon, kan ik dat beter vandaag al doen. Er zit inmiddels twee liter Colofort in me. Ik heb wel zin in een klein verzetje, ook al stoot ik klotsende geluiden uit als ik me beweeg.

Ik denk dat het hier is.

24 Stuks Waldsteinia ternata, om de bodem fatsoenlijk te bedekken. Ik klink alsof ik er verstand van heb hè? Heb ik niet. Ik praat gewoon de tuinman na. Hij zei dat ik deze moest nemen. Oké.

Voor selfies is ze allergisch, maar als ik haar hier kriebel is ze als was in mijn handen en vindt ze alles best.

Als Sjrd thuis is gaan we meteen samen op pad. Voor onze burgerplicht. Of ons burgerrecht. Of weet ik veel. We gaan gewoon stemmen. Omdat dat belangrijk is.

Ik kom er openlijk voor uit dat mijn stem naar Pia Dijkstra van D66 gaat.

In koken heb ik dan weer geen enkele zin. Sjrd ook niet. Hij haalt friet, ik eet bruine boterhammen met kaas. En een fractie groente.

De rest van de avond zitten we aan de buis gekluisterd voor de verkiezingsuitslag. En Henk kondigt zijn vertrek aan. Dat werd ook wel tijd, als ik eerlijk ben. Mijn telefoon kampt met nogal wat opslag- en geheugenproblemen. Henk maakte het er niet beter op. Dag Henk. Lief zijn voor je kamergenoten, goed je best doen en opletten wie je allemaal feliciteert hè?

Hej hej.