vrijdag 23 september 2016

Plog 599 - Het klusweekend is aan

Wat deed ik op 23 september 2016?

Goedemorgen. Kijk, ik heb een nieuwe trui. Er staat Los Angeles op en hij zit super lekker. Eigenlijk is het veel te warm voor mijn nieuwe trui maar ik wil hem per se aan. Ik ben 37. Nou en?

Het is trouwens hondsvroeg als ik alweer gewassen en aangekleed benden kom. De hond doet echt nog niet mee op dit uur.

Nou dan ontbijt ik wel alleen hoor. Lekker rustig. Het is ook wel eens fijn om mijn vlees niet met hand en tand te hoeven verdedigen.

Hé kijk nou. De hulptroepen zijn gearriveerd. Maar waar kijken zij naar?

Ach, mijn vader is alvast begonnen. Pap. Pahap! Koffie. We moeten toch eerst een plan maken. Dan kun jij toch niet in je eentje al wat free style te gaan lopen snoeien?

De catering is zoals altijd mijn afdeling. Opdat ze niet verhongeren. Ik denk dat dat wel los zal lopen.

Sara. Sara! Bewaak jij dan even de afvalbak, als wij gaan lunchen? Bedankt.

Soep, broodjes, krentenbollen. En voor de liefhebber paaseitjes.

Bij het afruimen van de tafel stuit ik op deze stapel paperassen. Oh ja. Die vragenlijsten over vermoeidheid bij CF. Het feit dat ik alweer doodmoe word van de aanblik van deze papieren zegt eigenlijk genoeg. Ik doe definitief niet mee aan dit wetenschappelijk onderzoek. Ze kunnen de krets krijgen. Ik ben vooral heel CF-moe en met een niet naar waarheid ingevulde vragenlijstenreeks doe ik het wetenschappelijk onderzoek vast ook geen goed.

Maar goed. De voortuin gaat in elk geval al lekker. Jammer dat de hortensia's al gesnoeid zijn maar het was geen gezicht meer.
De garagevloer blinkt als een spiegel. Wow.

Nou moe. Ik was net wat afgesnoeide takken bij elkaar aan het vegen en wilde de stroomdraad even aan de kant gooien. Op precies hetzelfde moment hief mijn moeder de snoeischaar in de lucht en zette hem aan. Rats. Kabel doormidden! Hahaha.

Zo'n klusdag kun je maar op een manier eindigen. Met een zelfgemaakte pizza. En dan ga ik daarna keihard op de bank in slaap vallen.

Hej hej.

donderdag 22 september 2016

Plog 598 - Op expeditie naar Maaseik

Wat deed ik op 22 september 2016?

Goedemorgen. Het zal vast iets psychisch zijn maar ik meen heel in de verte een zweempje van niet lekker light waar te nemen. Alsof de ochtendlijke herfstkou meteen bezit heeft genomen van mijn lijf. Ik probeer het gewoon keihard te negeren en neem voor de zekerheid twee paracetamollen in.

Mijn eetlust heeft er in elk geval niks onder te lijden hoor.

Ik kijk de laatste aflevering van Tot elkaar veroordeeld terug. Wat een mooi programma, vind ik. Hoe die honden een tweede kans krijgen, en de gedetineerden ook. En hoe de honden de mensen een levensgrote spiegel voorhouden. Bij het afscheid van de honden en hun trainers hou ik het niet droog. Maar dat wijt ik aan mijn licht labiele staat van zijn.

Met onze eigen zwerfhond is het gelukkig meer dan goed afgelopen.

Nou, met mijn saturatie is in elk geval niks mis! 97% Zonder extra zuurstof is meer dan prachtig. Wow. Dit geeft voldoende vertrouwen om vandaag weer gewoon keihard te knallen.

Lunchen doe ik op het ouderlijk nest, met ouderwetse smeerleverworst. Ik neem meteen de vakliteratuur even door.

Samen met mijn vader rijd ik naar Maaseik, om in de engste verfwinkel van het land een pot betonverf te halen. Mijn vader gaat niet alleen voor de gezelligheid mee. Zonder zijn aanwijzingen zou ik de winkel niet kunnen vinden. Ik schaam me daar niet voor. Het is gewoon een kwestie van je zwaktes kennen.

Die Snapchat filters staan Sara ook enig. Lekker toetje.

Ons kostje van vanavond komt andermaal van mijn culinaire vriendin Pauline. Deze pasta met mascarponesaus is werkelijk om je vingers bij af te likken. Tenzij je "een beetje klaar bent met tomaat," aldus mijn liefhebbende echtgenoot. Hij kan mijn restaurantwaardige cherrytomaatjes uit de oven niet zo waarderen. Ouwe zemelaar.

Dit ziet er ernstiger uit dan het is. Van de reep Tony was alleen het hart nog over en in de zak Wokkels zat niet meer dan een bodempje. Je kunt wel raden wie de rest at. En inmiddels weet ik dat het 'that time of the month' is. Is dat onbestendige gevoel van vanmorgen ook weer verklaard. Heerlijk hoe simpel het leven soms is.

Hej hej.

woensdag 21 september 2016

Plog 597 - Veertien jaar te laat

Wat deed ik op 21 september?

Goedemorgen. Daar ben je dan eindelijk, herfst. Hoewel, meteorologisch was je er al op 1 september. En sommigen beweren dat je astronomische verschijning pas op 22 september begint. Mij is echter geleerd dat de seizoenswissel steevast op een 21ste valt. Dus dus daar wil ik het ook gewoon bij laten.

Lente, zomer, herfst en winter. Orkambi slikken we elke dag. Net als Venz. Sommige dingen zijn seizoensoverschrijdend.

Laten we hopen dat het nog heel lang zo rond de twintig graden blijft. En droog. Vooral overdag. Dan mag er 's nachts best af en toe een buitje vallen.

In een poging mijn haar wat te pamperen ging ik volledig los bij het Kruidvat. Ik verwacht hier erg veel van, Andrélon...

Nou, mijn pruik ruikt in elk geval heerlijk. En volgens mij lagen er echt minder losse haren in de wasbak na het kammen.

Sophie in de kreukels heb ik bewaard voor de lunch. Al vraag ik me af of dat zo'n verstandige keus blijkt. Met beelden van een penisverdikking in het vooruitzicht.

Ik heb het overleefd maar moet nu wel heel erg op pad. Wat een ellende doen sommige mensen zichzelf toch aan. Ongelooflijk.

Even een potje dagcrème kopen. En bijkletsen met de meisjes.

Ik kan er verder niet te veel over zeggen maar ik zit hier in mijn eentje enorm iets te vieren. Ijs is meer dan op zijn plek. En in mijn roze, opvouwbare boodschappentasje zit een nieuwe zwarte garderobe.

Op weg naar huis maak ik een tussenstop bij de visboer. Die op zijn kar heeft staan dat hij uit Volendam komt maar wel heel erg Roermonds dialect praat. Zo gek.

Voorheen was ik na een middagje in de stad wel klaar met wandelen. Nu niet. Sara wil er ook graag uit. Kom op dan, snuffelneus!

Zouden de frietjes van zoete aardappel wat krokanter worden als ik ze in de braadslee leg? (Het antwoord blijkt nee. Ze komen er zowaar nog slapper uit. Verdorie. Wie heeft tips voor knapperige bataatpatat?)

De vis wordt in elk geval wel lekker knapperig.

Om negen uur kijk ik eens op mijn telefoon en verhip zeg. Zeven gemiste oproepen! Jammer Brad, je belt net veertien jaar te laat. Groetjes.

Ik kijk naar Lieve S-S-Sanne, waarin Sanne Hans persoonlijke odes maakt voor gewone mensen met een bijzonder verhaal. Dat is Sanne op het lijf geschreven. De liedjes zijn mooi en Sanne vertolkt ze gemeend, zonder zoetsappig te worden. Precies zoals ze is, authentiek. Goed gedaan Sanne!

Sara hier vindt dat haar vachtje echt veel beter ligt op nog een ander kleedje. We zien het hoofdschuddend aan. De wetenschap dat ze vroeger een straathondje was en op een gegeven moment zelfs vastgehouden werd aan een ijzeren ketting maakt onze zielen teer en vergevingsgezind.

Hej hej.

dinsdag 20 september 2016

Plog 596 - Veel boodschappen en nog meer meters

Wat deed ik op 20 september 2016?

Goedemorgen. Zo zeg, voor je het weet is het ontbijt alweer op en achter de kiezen.

En zijn de zonnebloemen verwelkt. Je zou er bijna depressief van worden, op de laatste dag van de zomer. Maar bijna is niet helemaal en in mijn geval helemaal niet. Kom zeg. Het leven is te leuk!

Bovendien wordt het huis onder handen genomen. Er kan weinig tippen aan een fris huis.

Zelf ben ik ook maar even onder de douche door gerend. Daar ontkom je toch niet aan.

Lunchen dan maar.

En een glimp van Prinsjesdag opvangen. Ze staat er maar weer knap op, die koningin van ons.

Maar nu moet ik boodschappen doen. Heel veel boodschappen.

In de gezelligste winkelstaat van Midden-Limburg. Ahum. Nee niet de gezelligste, maar wel een verdomd functionele. En dat is ook wat waard.

Op aanraden van Nk stop ik dit potje nagelspul in mijn mandje. Het zou ervoor zorgen dat je gelakte nagels heel snel drogen. Ik ben benieuwd!

Ik zei toch dat het veel was. Een kofferbak vol.

Thuis meteen aan de slag met van alles door elkaar. Groenten snijden, de boodschappen opruimen, sprayen en de pasta niet laten overkoken. Alles lukt.

Met dit als resultaat. Heel binnenkort echt een blog met goede pastarecepten!

Geleerd van vorige week trek ik vanavond mijn hardloopschoenen aan. Daar kan ik heel wat meters mee op vooruit.

De harde kern van het geheim genootschap gaat namelijk weer aan de wandel. Vorige week kon dat nog in korte broek en met blote armen. Wat een contrast met vanavond. Het is echt weer voorbij, die mooie zomer. Toch lopen we er geen meter minder om.

Hej hej.