zondag 10 april 2005

Mevrouw Van Drunen

Vanmiddag kregen we bezoek van mijn oom en tante en hun zoon R. R. is mijn petekind en wordt in mei drie jaar. Tot zijn eerste levensjaar paste ik elke donderdag op R. Dat was ontzettend leuk!

Nadeel was alleen dat hij nogal een eindje rijden bij mij vandaan woonde en ik tegen de tijd dat ik bij hem aankwam al min of meer gesloopt was door de autorit. En dan moest de oppasdag nog beginnen! Na een hoop gedub en getob besloot ik na een jaar dan ook te stoppen met deze activiteit. Iets wat ik tot op de dag van vandaag betreur. Nu zie ik R. dan ook een stuk minder vaak dan ik zou willen en geniet ik dubbel en dwars van de momenten dat ik een stukje van zijn leven meepik.

R. speelde volop met de miniatuur Ferrari's van Sjoerd, sjouwde gewichtig met onze autosleutels rond, liet zich gewillig door mij voorlezen en voerde Rover al dan niet bedoeld koekjes en worstenbroodjes.
Tijdens de soep kwam mevrouw Van Drunen ter sprake. Zij blijkt R.'s imaginary friend te zijn! Meteen werd ik met weemoed overspoeld... Ik had vroeger namelijk óók drie figuren in mijn hoofd die niemand anders kende, maar die altijd en overal met mij meegingen. Mevrouw de Ker, Annie Pols en Killy Vol. Hele verhalen hield ik met ze. Wonderlijk...

Ik vraag me af hoe het nu met ze gaat. Misschien kennen ze mevrouw Van Drunen wel?!

Geen opmerkingen: