dinsdag 19 april 2005

Monica

Vanavond zag ik de zoveelste herhaling van Friends. In deze aflevering ging het over 'dingetjes' en de dwangneurose-achtige trekjes waar Monica - en haar omgeving! - mee moet(en) leven.

Al zolang ik me kan herinneren ben ik een aardige neuroot en getrainde control freak. Ook ik hang aan elkaar van 'dingetjes'. Bepaalde handelingen (en dat zijn er nogal wat...) moeten volgens een vast stramien verlopen. Als dat niet zo gebeurt of het patroon wordt doorbroken, voelt dat niet goed of brengt het zelfs ongeluk.
Misschien zijn het deze kleine, zelf ingebouwde zekerheden die mij het gevoel geven dat ik mijn leven enigszins zelf in de hand kan houden. Of misschien lijk ik wel gewoon op mijn oma en vader die hetzelfde gedrag vertonen.

Zo haalden we vroeger bij mijn oma steevast het zelfde grapje uit. Op het moment dat oma naar de keuken liep om de koffie in te schenken, herschikten wij de dingen die op haar salontafel stonden. Zo verschoven we de asbak, het bloemetje en nog wat oma-curiosa en wachtten gniffelend op wat komen ging. En iedere keer als mijn oma uit de keuken kwam, zette zij al kletsend alles weer terug waar het hoorde. Hilarisch! Ze had het nooit in de gaten. Of ze liet ons gewoon in die waan natuurlijk.

In de auto (maar ook thuis) móét het volume van de radio altijd op een goed getal staan. Wat zijn goede getallen? 1-2-3-5-7-10-12-15-17-20 enz. En vooral géén 13!
Maar bij mijn vader in de auto mogen het ook in geen geval veelvouden van 13 zijn. Ga er maar aanstaan...

Als ik de tafel dek moet dat gebeuren met 1 soort bestek (we hebben 3 soorten die - op de messen na - op volgorde in de la liggen!) op 2 dezelfde placemats die ook in dezelfde positie moeten liggen (dus het wasvoorschrift altijd aan de binnenkant en rechtsonder).
Sjoerd dekt de tafel ook wel eens maar hij trekt zich van mijn mania natuurlijk geen ene donder aan! Dus ja, dan ben ik genoodzaakt om snel alles goed te leggen als hij even in de keuken is.

Zo gaat het ook met het strijken en opvouwen van de was, de inrichting van de plank in de badkamer en het inruimen van de vaatwasser. Dodelijk vermoeiend allemaal, maar wel lekker veilig!

Gisteravond spande echter de kroon.
Op maandag verschoon ik altijd ons bed en Sjoerd bood 's avonds heel lief aan om mij te helpen met het opmaken ervan, omdat hij weet dat dit altijd een zware klus voor mij is. Dat gehijs en gesjor met al die meters katoen en rondwaaiende donsveertjes, ik raak er behoorlijk amechtig van.
Het probleem dat zich echter altijd voordoet kun je al raden... Het moet wel op mijn manier gebeuren!
Ik heb het echt geprobeerd hoor, gisteravond, neem dat van me aan. Maar na 10 seconden vroeg ik Sjoerd smekend: "Mag ik het alsjeblieft zelf doen?"

1 opmerking:

Anoniem zei

zeg ireneke, zal de volgende keer tijdens de thee toch eens beter op gaan letten want wat je nu schrijft was mij dus echt niet bekend.Hoera voor de controlfreaks!! Elke