vrijdag 29 april 2005

Nationale Donoractie 10 mei live bij SBS 6

Dinsdag 10 mei brengt SBS 6 het eenmalige programma "Hart voor een Ander: De Nationale Donoractie" op televisie. Jaarlijks sterven er onnodig honderden mensen omdat zij op een wachtlijst staan voor een donororgaan. Desondanks hebben nog steeds zo'n 8 miljoen Nederlanders niet laten registreren of zij orgaandonor willen zijn of niet.

Wachtenden op een orgaan, ontvangers van een orgaan, nabestaanden en BN'ers roepen in een live tv-uitzending Nederlanders op zich te laten registreren. De presentatie van dit bijzondere programma is in handen van Milika Peterzon, Cilly Dartell en Marlayne Sahupala.

Centraal staan de persoonlijke verhalen van mensen die wachten op een donororgaan en de gelukkigen die een donororgaan getransplanteerd hebben gekregen. Zo vertelt Carolien haar verhaal. Op 13 jarige leeftijd wordt bij haar een ruisje ontdekt. Ze heeft cardiomyopathie, een zieke hartspier. Een half jaar na de bevalling van haar zoon Damian krijgt Carolien hartritme-stoornissen. Ze is doodziek en komt op de wachtlijst voor een harttransplantatie. In de zomer van 2003 komt het verlossende telefoontje en ontvangt zij een transplantatie. Daarna knapt Carolien helemaal op. Ze voelt het als een tweede leven.

Ook zien we hoe bekende Nederlanders op pad gaan bij ‘wachtenden’ in de straat. Ze benaderen de buurtbewoners en confronteren hen met het feit dat er iemand bij hun in de straat wacht op een nier of een hart. Vervolgens vragen zij hen om zich te registreren. In de zaal bevinden zich ook nabestaanden. We zijn getuige van hun verdriet en het afscheid dat zij van hun geliefden moesten nemen. Kijkers kunnen zich tijdens de uitzending laten registreren bij het telefoonpanel, dat bestaat uit bekende Nederlanders.

Het grote tekort aan donororganen in Nederland is in de politiek en media een van de meest besproken onderwerpen van de laatste maanden. Ondanks vele voorlichtingsacties hebben ongeveer 8 miljoen mensen hun wensen nog steeds niet kenbaar gemaakt bij het Donorregister. Ook mensen die geen donor willen zijn kunnen zich registreren. Dit schept duidelijkheid, dus ook zij worden opgeroepen een donorformulier in te vullen. 4,7 miljoen mensen staan wel geregistreerd, waarvan 2,5 miljoen heeft aangegeven donor te willen zijn. Dit aantal is onvoldoende om de wachtlijsten weg te nemen.

Aanleiding voor deze live tv-uitzending is een actie van de Hartstichting en de Nierstichting. In de week van de uitzending valt bij 6 miljoen huishoudens een brief met het donorformulier in de bus.

Bron: www.sbs6.nl


Het is toch eigenlijk te triest voor woorden... Dat er weer zo'n massale televisieshow voor nodig is om het ridicule beleid van ons kabinet te compenseren?
Na alle nog Foster Parents-loze Foster Parents-kinderen, bijna afgeschoten olifanten en miljoenen euro's voor Tsunamislachtoffers kunnen nu ook de orgaandonoren worden opgenomen in het illustere rijtje van goede doelen televisieshows.

Dat het kabinet hier weer eens enorm heeft gefaald en geblunderd staat voor mij als een paal boven water. En dat er als reactie hierop iets GROOTS wordt ondernomen door mensen die wél beschikken over eigenschappen als verantwoordelijkheidsgevoel en naastenliefde (en is dát het niet waar ons kabinet de mond zo van vol heeft?) is alleen maar goed!
Maar wat ik dan niet begrijp is waarom er weer zo'n opengetrokken blik Bekende Nederlanders in een gezellig belteam voor nodig is voordat mensen tot het stellen van een daad komen?
Omdat je dan misschien Katja aan de telefoon krijgt? 'Laat die organen dan maar zitten', gaat in dit geval natuurlijk te ver. Maar een beetje stom vind ik het op zijn zachtst gezegd wel.
Ik mag lijden dat er op 10 mei a.s. een hoop kamerleden in het telefoonteam zitten. En dan niet alleen onze broeders en zusters van SP en Groen Links...

Tuurlijk, nadenken en beslissen over zoiets belangrijks als je organen wel of niet afstaan na je dood is niet iets wat veel mensen even tussen de soep en de aardappelen doen. Vaak gaat het pas leven als er iemand in je omgeving mee wordt geconfronteerd en sommige mensen vinden het gewoon een eng onderwerp.
Maar waarom zeggen de meeste mensen dan wel volmondig 'ja' als hun gevraagd wordt of ze zelf een orgaan willen ontvangen als dat aan de orde mocht komen? Daar is dan blijkbaar wél over nagedacht.
Mijn mening? Niks willen afstaan is niks mogen krijgen!

En jij, heb jij eigenlijk al vast laten leggen wat je wil?
Klik hier voor het donorformulier!

Geen opmerkingen: