maandag 18 april 2005

Vrolijke boel!

Sjoerd en ik lachen wat af met ons tweeën. En om de meest idiote dingen.

Zo reden we afgelopen zomer door Frankrijk. Het was aardedonker, we zaten al meer dan twaalf uur in de auto, hadden voor én na Lyon noodweer doorstaan en de spreekwoordelijke laatste loodjes (in dit geval kilometers) wogen inderdaad het zwaarst. Het was Sjoerds beurt om te rijden en hij kon zijn ogen nog maar met moeite open houden. Hij had afleiding nodig en snel.
Dus zette ik 'De kerstezel' van Kinderen voor Kinderen in! Hij was op slag wakker en het hele bij ons bekende KvK repertoire zingend, bereikten we veilig en vrolijk de plaats van bestemming.

Maar de nachten zijn het ergst. Zonder verder al te veel slaapkamergeheimen prijs te geven wil ik vertellen over ons praatgedrag als we slapen.
Waar ik me beperk tot wat gehoest, gekreun en hier en daar een los woord, presteert Sjoerd het om tijdens zijn slaap hele volzinnen te fabriceren.
Zo roept hij 's nachts geregeld om Rover als ik naast hem in bed kruip. "Kom maar hier, Rovèrke!"...

Vannacht stak ik mijn hand even naar hem uit, gewoon voor de lief, waarop hij vroeg: "Ben je ook marktonderzoek aan het doen?"
Ik vroeg: "Hè? Wat zeg je?". Waarop Sjoerd - inmiddels niet meer geheel in slaap maar ook beslist nog niet wakker - antwoordde: "Naar de WMO!"
Hoezo obsessief met zijn werk bezig? ;-)
Door zijn gepraat werd hij helemaal wakker en realiseerde zich wat hij nu weer had uitgekraamd. We gierden het uit!

Geen opmerkingen: