vrijdag 6 mei 2005

Leuk, zo'n boot...

Al zo lang ik me kan heugen, gaan mijn ouders iedere zomer met de boot op vakantie en tot mijn zestiende ging ik altijd mee. Het vaarseizoen begon zo rond de Hemelvaart en eindigde ergens in september. Al naar gelang de weergoden ons recreatieschippers gunstig gezind waren, of niet. Het hoogtepunt vormde altijd de drie weken durende zomervakantie waarin we in al die jaren ieder nat plekje van Nederland wel hebben gezien.

Zo'n boot brengt natuurlijk ook een hoop werk met zich mee. Dus ieder najaar werd de boot uit het water gehaald en toog mijn vader aan het teren, schilderen en sleutelen. 'Het kost een hoop (tijd en geld), maar dan héb je ook wat!' was het devies.

Maar met het verstrijken van de jaren kregen mijn ouders er een hoop hobby's en nevenactiviteiten bij die hen dwongen hun tijd anders in te delen. En daarmee stond de boot ook niet meer automatisch op nummer één. Zo zijn ze inmiddels fervente wandelaars geworden en geen Kennedymars lijkt meer veilig voor hun wandelgrage benen.

Enkele jaren geleden ging de boot, geheel volgens plan, in het najaar weer uit het water voor een extra grote schilder- en opknapbeurt. Pap zou er wel wát meer werk mee hebben dan andere jaren, maar de klus zou best in één winter geklaard kunnen worden. Bovendien kreeg hij van verschillende kanten hulp aangeboden en vele handen maken zwaar werk licht. Ja, mooi niet dus! Dat het project zó lang zou duren had niemand kunnen bedenken... Het werk bleek veel zwaarder dan gedacht en al die beloofde helpende handen bleven uit. In de afgelopen jaren heeft pap zich dan ook menig maal naar dat drijvend stuk ijzer moeten slepen als hij het even niet meer zag zitten en grappig bedoelde opmerkingen als 'dan verkoop je toch gewoon de boot?' werden niet op prijs gesteld. Terwijl hij normaal toch echt de vleesgeworden humor zelf is, meent hij! ;-)

Maar dit jaar lijkt er dan toch echt eindelijk een einde te komen aan de monsterklus.
De boot is motorisch perfect in orde, van buiten zit hij strak in de lak, van binnen is hij volledig opnieuw bekleed en vandaag hebben Sjoerd en ik pap geholpen met het opnieuw erin zetten van de aluminium kozijnen. De planning is dat de boot de week na Pinksteren te water wordt gelaten...

Bloed, zweet en tranen heeft het gekost. Maar van de zomer hebben we dan ook écht wat. Ik zie ons al zitten/ liggen op het dek. Een door stralende zon gebronsde huid, met een glas champagne in de hand en proostend op een goede afloop!

Geen opmerkingen: