woensdag 29 juni 2005

For old times sake

Toen ik nog alleen in mijn appartementje woonde hield ik er een redelijk bizar dagritme op na. De ochtend ging meestal in zijn geheel aan me voorbij, dan lag ik te slapen als een os. Pas tegen de middag stond ik op en kwam er wat leven in me. Maar hoe meer de dag zijn einde naderde, hoe fitter en energieker ik werd! Het gebeurde dan ook eens te meer dat ik om 22:00 uur besloot dat ik de afwas wel eens kon doen, hopen was meende moeten weg te strijken en in een hele dwaze bui zelfs mijn huisje van een sopbeurt voorzag! Of ik had gewoon nog geen zin om naar bed te gaan en belandde lamlendig zappend bij de wondere wereld der nachttelevisie. Kortom, ik had wel wat sturing nodig.

Inmiddels weet ik dat veel alleenwonende CF'ers moeite hebben met het structureren van hun dag. Op zich is dat ook helemaal niet vreemd. Je hoeft immers niet naar je werk en er is niemand die je zegt dat je op moet staan. Bovendien voelen nogal wat CF'ers zich in de morgen niet zo lekker. Het nachtelijke slijm zit vast tot in je keel en het is allerminst lekker om dat elke morgen weer opnieuw weg te moeten hoesten. Vergelijk ons met een dieselmotor, die heeft ook even wat tijd nodig om warm te lopen!

Sinds ik samenwoon met Sjoerd ziet mijn dagindeling er weer een stuk normaler uit. Tussen acht en negen uur 's morgens ben ik doorgaans uit de veren en tussen tien en elf uur 's avonds kruipen we meestal gezellig samen onder de wol.
Maar vanavond herleefden oude tijden. Ik was de hele dag al behoorlijk benauwd en pas tegen de avond vond de zuurstof zijn weg door mijn beslijmde longen. Door die benauwdheid had ik de hele dag nog helemaal niks gedaan en begon het 's avonds extra te kriebelen toen ik merkte dat ik wat meer lucht en dus energie had. Wat kon ik allemaal gaan doen???

Toen ik om 2:30 uur mijn nest inrolde was de hele was weggestreken, had ik twee volle vuilniszakken gevuld met oude kleren en schoenen en is onze garage dermate opgeruimd dat de auto er weer inpast!

1 opmerking:

Jannie zei

hahaha herkenbaar! :)