donderdag 14 juli 2005

Marktige taferelen

Iedereen is gewaarschuwd: ik ga even vreselijk zitten tutmutsen en een gigantische open deur intrappen: de markt.

Elke donderdagmiddag is hier in het dorp markt. Kraampjes vol met onderbroeken, groenten, sokken, brood, fornituren, fruit, huisdierbenodigdheden, jeugdige mode en bijna leren tassen kunnen worden aangedaan. En dat doen dan ook een hele hoop mensen. Vooral marktige mensen. Met een hele hoop goud, geslangmotiefde bovenlichamen, zalmkleurige leggings en meters hoge naaldhakken. Met een brandende sigaret in de ene hand en drie witte plastic tasjes gevuld met nieuw aangeschafte waren in de andere kuieren ze tevreden over de kinderkopjes.

Begrijp me niet verkeerd, ik vind het allemaal prima. Iedereen moet lekker doen en laten wat 'ie wil en ik zal er niemand om veroordelen. Leven en laten leven!
Ik voel me er alleen niet zo op mijn gemak en ga liever één keer in de week naar de supermarkt om groot in te slaan. Dan zijn we in één uur klaar voor een hele week eten en drinken.

Vanmiddag besloot ik toch maar eens over de markt te lopen. Het zonnetje scheen, Rover moest nog uit, doe eens gek. Gelukkig was het nog niet zo druk en hoefde ik niet om de meter te stoppen voor een kolonne kijkende niet-kopers. Rover snuffelde dat het een aard had, zoveel lekkere luchtjes kon zijn speurende neus wel waarderen.
Eenmaal bij de groente- en fruitkraam vertraagde ik mijn pas. Hopen gezonde, verse lekkernijen lagen al zinneprikkelend uitgestald. En dat tegen een wel heel schappelijke prijs! Daar kon de supermarkt echt niet tegenop concurreren. Toen gebeurde het, de stoppen sloegen door.
Mandarijnen, pruimen, appels, courgettes, paprika's en sperziebonen gingen door mijn handen en belandden in de bekende witte plastic tasjes. Ik was verkocht, om! Voor het luttele bedrag van €8,75 had ik 6,5 kilo aan verse groenten en fruit te pakken. Dus hier komt 'ie, de open deur van vandaag: Op de markt is je gulden een daalder waard!

Verrukt van vreugde sjouwde deze koopjesjager met de riem van haar hond in de ene hand en drie witte plastic tasjes in de andere naar huis.
Eén keer raden waar ik volgende week donderdagmiddag te vinden ben!
(Toch eens in de kast kijken of ik niet nog een zalmkleurige legging heb liggen...)

Geen opmerkingen: