donderdag 28 juli 2005

Veni Vidi Vici

Het leed is geleden, de horizon schijnt
wanneer de doden dronken zijn en Pierlala verdwijnt.


13:30 uur
Sjoerd en ik wachten buiten nog op mam. Het zonnetje schijnt fel en ik moet nodig naar de wc. Omdat ik het echt niet langer op kan houden ga, ik toch maar vast naar binnen. Ik meld me bij de balie en vraag waar de wc is.

13:45 uur
Net als voor een afspraak in het ziekenhuis lukt het me om via het riool de nodige spanning weg te laten spoelen. En dat terwijl het anders op een vreemde pot nooit lukt. Als ik weer buiten ben, is mam net gearriveerd. Gedrieën nemen we de lift naar de derde etage en meld ik me opnieuw aan de balie.

14:00 uur
Een vrij klein, frèle vrouwtje roept mijn naam en stapt met uitgestrekte hand en open gezicht op ons af. Op mijn vraag of Sjoerd en mam allebei mee naar binnen mogen antwoordt ze positief. Eenmaal binnen gezeten in het benauwde kamertje zonder frisse lucht en met nepplant schiet ik in een onbedaarlijke hoestbui. Ze vraagt bezorgd of ik wat wil drinken en snelt weer weg voor een bekertje water en koffie. Snel kijk ik naar Sjoerd en mam die me bemoedigend terug aankijken. Het voelt goed.

14:05 uur
De arbeidsdeskundige houdt ter introductie een kort algemeen praatje over de herkeuringen en de verscherpte regelgeving die tot gevolg moeten hebben dat er heel wat mensen hun uitkeringen gaan verliezen met als doel dat zij weer aan het werk gaan. "Maar we zitten hier nu niet voor al die andere mensen, maar voor jou. En op jouw situatie is dit alles naar mijn mening niet van toepassing."
Ik kijk Sjoerd en mam aan. Ze zei het echt. En al in de vijfde zin of zo.

Ze blijkt zich goed in mijn dossier en de ziekte CF verdiept te hebben. Ze heeft het over de grilligheid van CF en mijn dagplanning. Dat het in mijn geval eigenlijk niet mogelijk en verstandig is om passende arbeid te vinden of uit te voeren en dat mijn arbeidsongeschiktheidspercentage gehandhaafd blijft op 80-100%.
We praten nog wat over de mogelijkheid tot longtransplantatie en het tekort aan donoren. En dan zegt ze dat ze zelf ook iemand met CF heeft gekend, maar waarvoor de longtransplantie te laat kwam. Als ik voorzichtig vraag wie dat dan is, blijkt het om Martijn Tunnissen te gaan... It's a small world.

14:15 uur
We staan weer bij de lift. Ik voel me opmerkelijk kalm en geef Sjoerd een zoen. Hij kijkt me stralend aan zegt dat dit nu al dé meevaller van 2005 is. Ik geef hem nog een zoen. Wat voel ik me opgelucht!

En onder de gouden hemel in de zilveren zon
speelt altijd het harmonie orkest in een grote regenton.
Daar trekt over de heuvels en door het grote bos
de stoet voorgoed de bergen in van het circus Jeroen Bosch.
En we praten en we zingen en we lachen allemaal,
want daar achter de hoge bergen ligt het Land van Maas en Waal.

3 opmerkingen:

Anoniem zei

zo die heb je mooi binnen!
Kei goed,
wat zul jij lekker slapen vannacht,
trusten Elke

Marjolein zei

Wat goed!!! Zoals ik al op de msngroep had gezegd, zo ging het ook bij mij. Ik ben superblij voor je!
Liefs, Marjolein

Mars zei

Heerlijk he Iren,
Ik zei het toch; die grilligheid;) Hahaa, jammer dat we m'n 'mooie' zin kwijt zijn he!
Nou..Doegieeeee!
Kus