vrijdag 30 september 2005

Eendagsvirus

Net zo onverwacht als het op kwam zetten, is het ook weer verdwenen.
Als ik eergisteren wilde slikken voelde dat alsof ik dat langs een biljartbal moest doen en het stemgeluid dat ik produceerde was niet meer dan een zwak gepiep.

Gisteren was het biljartbalgevoel geslonken tot het formaat van een bescheiden pingpongballetje en vandaag voelt mijn keeltje weer zo glad de billen van een frisgewassen Zwitsalbaby.

Met mijn hervonden stemgeluid en getrainde strijdlustige blik is het behalen van de Riskoverwinning vanavond ongetwijfeld slechts een formaliteit...

Geen opmerkingen: