zaterdag 17 september 2005

Le grande finale

Pff, ik ben in tijden niet meer zo vroeg opgestaan als vandaag. Om 7:00 uur stond ik met de slaapvliesjes nog in mijn ogen al naast mijn warme bedje. Gapend rekte ik me nog een keer uit en deed mijn gebruikelijke ruggewervel-losknak-zwiep. Daarmee kon de dag beginnen en dat was maar goed ook, want er was werk aan de winkel en niet zo'n beetje ook!

Van 7:30 uur tot 15:30 uur hebben Sjoerd en pap met zand gesjouwd (daar waren ze inmiddels héél bedreven in...) en wisten de twee stratenmakers met een rotvaart onze halve voortuin te beklinkeren. De bewonderende oh's en ah's waren wederom niet van de lucht en onze altijd opgewekte, stokoude, licht demente overbuurman noemde onze nieuwe voortuin op vakkundige toon stijlvol. Tja, of we dáár nou blij mee moeten zijn? ;-)

Dit soort dagen vind ik altijd reuze gezellig. Iedereen heeft z'n oude kloffie aan en met een heel clubje mensen gaan we in de buitenlucht iets constructiefs doen. Er is roering in de tent. Tussendoor zet ik oneindig veel kopjes Senseo en die leuten de anderen (want ik ben van de catering en lust bovendien geen koffie) rondom de duobak, die ook prima functioneert als sta-tafel, op.
En dan 's avonds kijken we vermoeid maar zeer voldaan met een flesje bier (of een glas cola light) in de hand tevreden naar de gedane arbeid. Dát is voor mij het ultieme zaterdaggevoel!

Zodra de overgebleven stenen - die nu nog midden op het gazon (of wat daar van over is) liggen - ook weg zijn, plaats ik hier met trots wel even een fotootje van ons floranisch pronkstuk.

Geen opmerkingen: