maandag 17 oktober 2005

Herfstgeluk

Deze week is de herfstvakantie bij ons begonnen. Hordes spelende kinderen kleuren het straatbeeld; een overmoedige enkeling nog in semi-blote benen, de meesten echter met de jas al aan maar met de rits open. Hoge stemmetjes galmen over een grasveld en worden door de oktoberwind als veertjes zo licht de lucht mee in genomen.

Terwijl ik met Rover een herfstommetje maak, luister ik genietend naar het geknisper van de dorre blaadjes en het gekraak van afgevallen eikels onder mijn voeten. Verscholen in het lange, berijpte gras onder een schaduwrijke boom, zie ik door mijn zonnebril pittoreske rood-met-witte-stippen paddestoelendorpjes staan. Ik vouw de kraag van mijn jas nog een keer behaaglijk dubbel, haal eens flink diep adem en zuig via mijn neus een grote teug verse lucht naar binnen. De opkomende wind maakt mijn wangen schraal, maar ze voelen in geen tijden zo gezond als nu.

Dít gevoel wil ik vasthouden. Het kleuterliedje 'Herfst, herfst wat heb je te koop? Duizend kilo bladeren op een hoop...' komt in me op. Mijn pas vertraagt en behoedzaam zak ik door mijn knieën. Karrevrachten eikels en kastanjes verdwijnen neurieënd in mijn tas. Daar kan ik thuis vast iets ontzettend creatiefs mee doen...

Intens gelukkig steek ik even later mijn sleutel in het voordeurslot.
Het was er weer een vandaag, een dag met een gouden randje!

1 opmerking:

bowe zei

Ik haat herfst, maar leuk om te lezen dat tenminste iemand er van geniet :D