zondag 30 oktober 2005

Uurtje erbij

Het scheelt echt hoor, zo'n uurtje extra!

Zo maakten we vanmiddag weer een heerlijke boswandeling en daarna heb ik (opnieuw tongstrelend lekkere) brownies gebakken.
In de avond aten we bij Sjoerd's ouders. Zijn zus is weer terug van haar drie weken Oriënt en aan de zondagavonddis deed ze ons de meest (on)smakelijke verhalen over Mongoolse toiletgewoontes uit de doeken. Ik kan dat altijd wel waarderen.
Na het overwinnen van mijn gebruikelijke after-diner-dip knutselde ik vrolijk een kettingophangsysteem in elkaar. Mijn reeds immense halskettingschare was zojuist opnieuw uitgebreid met een Russisch exemplaar en het leek me alleraardigst om mijn tooiimperium eens overzichtelijk uit te stallen.

Het staartje van de dag vulde ik - hippe middentwintiger - met het volgen van een informatief televisieprogramma op ouderenomroep MAX. In het programma werd in begrijpelijke Jip en Janneke-taal verteld over de invoering van het nieuwe zorgstelsel. Op veel van de bij mij levende vragen kreeg ik een duidelijk antwoord. Maar net toen ik dacht dat ik het allemaal eindelijk helemaal snapte, verkondigde een of andere bebrilde deskundige dat de chronisch zieken er met deze nieuwe regeling financieel gezien echt op vooruitgaan. Toen brak mijn klomp en was ik terug bij af.

Met dit stukje tekst besluit ik deze heerlijke, lange, warme dag.
Ik ben kapot, ik ga naar bed...

1 opmerking:

Mars zei

Nou jaaa zeg! Je zult haast wel gaan denken dat ik het allemaal verzin, maar dat is dus NIET zo. Ik heb over zo'n kettinophangsysteem gedroomd:O Niet vannacht, maar van de week. Dat was heel apart, want normaal heb ik nooit zo'n ding. Het was wel handig en zag er eigenlijk wel leuk uit. Weet natuurlijk niet hoe die bij jou eruit ziet..

Maar dit is Echt apart....

Dikke Kus