dinsdag 10 januari 2006

Eigen huis in puin

Vorig jaar was het de verzakte vloer, die ons bijna deed besluiten te verhuizen.
Dramaverhalen van klussers over ontruimde huizen, nieuwe vloeren en vooral lang wachten bezorgden ons spookbeelden. We zagen ons al maandenlang als reservenomaden overal en nergens bivakkeren. Dat nooit! Het wekelijkse huizenkrantje werd tot op de letter uitgespeld. Elk vrij moment reden we door de regio om in het echt te zien dat de aangeboden huizen er in het krantje veel groter, leuker en vrijer uitzagen.
Ondergrondse inspectie leerde uiteindelijk dat de verrotte balk in de kruipruimte, die de kuil in onze woonkamer veroorzaakte, vrij eenvoudig kon worden vervangen. Toen alles eenmaal vrij eenvoudig en niet eens zo heel duur was gerepareerd, verdwenen de verhuisplannen weer in de koelkast. Want eigenlijk wilden we hier helemaal nog niet weg!

Dit jaar zijn het de plotseling verschenen bruine plekken op het plafond die ons toch wel wat kopzorgen baren. Want bruine vlekken op het plafond zijn synoniem voor lekkage. En dat betekent in het allerergste geval een nieuw dak...
Wellicht dat de moeson die afgelopen zomer over ons land trok en daarna die Syberische sneeuwtoestanden nét iets te veel waren voor ons platte dak.

Ik denk dat ik morgen die aardige aannemer van vorig jaar maar weer eens aan zijn jas trek. Misschien schudt hij voor dit probleempje wel opnieuw een deugdelijke (en het liefst een budgetair neutrale) oplossing uit zijn mouw.

Ach, dat is de charme van een ouder huis, zullen we dan maar zeggen.

Geen opmerkingen: