zondag 15 januari 2006

Hard koor

Het zijn niet alleen kleurrijke kettinkjes, prinsessenrokken, leuke laarsjes en Oililytassen die hier de klok slaan hoor. Goed, slechts weinig mensen kennen the dark side of me, maar hij is wel degelijk aanwezig! En vanmiddag stelde ik hem ten toon, in de 013 in Tilburg.

De jongens van Backfire! deden mijn trommelvliezen danig trillen. De scheurende gitaren en theatraal uitgebraakte oerkreten waren een ware lust voor het oor. Onder begeleiding van hun vrolijke liedjes, die pakkende titels dragen als Don't Wanna Die Young en Burried In The Fields, keek ik mijn ogen uit.
Het verzamelde publiek viel ruwweg in te delen in twee categorieën. Enerzijds had je het ietwat apatische volk, waartoe ik ook Sjoerd en mezelf voor het gemak even reken. Onze bewegingen beperkten zich tot het ritmisch meebewegen met de schedel op de gespeelde deuntjes. Anderzijds waren daar de circlepitters. Een kleine kern van mensen - de overgrote meerderheid van het mannelijke soort - die in een soort van door testosteron geleid massagevecht elkaar vreselijk goed bedoeld en hartstikke vredelievend bruusk tegen de schenen staan te stampen. In een kringetje. Een bijzonder merkwaardige gewaarwording.

Hardcore noemen ze dat. Ik vond het maar een hard koor. Maar ik heb me wel ontzettend geamuseerd!

Geen opmerkingen: