vrijdag 3 februari 2006

Eige Wijze

Zo'n jaar of dertig geleden telde het dorpje waar ik ben opgegroeid maar een 3000-tal inwoners en wel veertien café's. Je kunt wel zeggen dat het in die tijd het uitgaanswalhalla van de regio was. Met name tijdens het aod wieverbal (oude wijvenbal, een gemaskerd bal op de maandag voor carnaval red.) stroomde jong en oud van heinde en verre naar het sjoonste dörpke (mooiste dorpje red.) aan de Maas.

Het inwoneraantal is in al die jaren maar een heel klein beetje gestegen. Het aantal kroegen daarentegen is jammer genoeg drastisch afgenomen. Nog slechts vier etablissementen weten in de tegenwoordige tijd met moeite het hoofd boven water te houden.

Ruim een jaar geleden trok een enthousiast horecakoppel de stoute schoenen aan en verbouwde het leegstaande café aan de kerk tot smaakvolle eetkamer. Een briljante zet!
Het kleine restaurant is met het juiste gevoel voor sfeer ingericht. Oude kasteelstoeltjes, kitscherige lampen, grote kandelaren, veel kaarsen, twee plaatjes van toiletten en talloze knusse liflafjes geven je bij binnenkomst al het gevoel hier voorlopig niet meer weg te willen. En dat komt goed uit, want de vrolijke kok tovert probleemloos tal van lekkernijen uit zijn hoge, witte koksmuts!
De gerechten waaruit je kunt kiezen worden op geheel Eige Wijze aan de man gebracht. Zo kregen wij vanavond een houten snijplank in de handen gedrukt, waarop in sierlijke letters de smakelijk salades & soepen en een variëteit aan vleesjes & visjes werden beschreven.

Het was een heerlijke avond. In alle betekenissen van het woord.

Geen opmerkingen: