zaterdag 11 maart 2006

Zaterdagavondblues

Sjoerd is vanavond uitgenodigd voor het vrijgezellenfeest van jeugdvriend J. Met een mannetje of vijftien wordt er gekart, gebowled en gebarbecued en daarna gaan ze lekker op stap. Hartstikke leuk natuurlijk!

Met een geïmiteerd "zo-en-dan-heb-ik-lekker-de-hele-zaterdagavond-voor-mezelf-gevoel" peuzel ik mijn mexicaanse kipsandwich voor de tv op. En na 'Mooi! Weer de Leeuw' begint het te knagen. Zo'n vervelend gevoel in mijn buik. Het begint als een bescheiden briesje maar zwelt al gauw aan tot een overdonderende orkaan. Onrust. Irritatie. Jaloezie? Potverdorie ja. Ik ben gewoon jaloers. Dat Sjoerd gezellig een avondje eruit is en ik hier moedertje ziel alleen thuis zit weg te kwijnen.
Ja, als het eindeloos zwelgen in zelfmedelijden eenmaal is begonnen, ben ik ook niet meer te stoppen. Waarom hij wel en ik niet? Hij is al de hele week van huis, terwijl ik dan ook altijd alleen maar thuis zit. Binnen een mum van tijd is alle tot dan toe in mij aanwezige realiteitszin als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik ben het meest zielige wezen op aarde. En een doorgeslagen, onsympathieke, afgunstige trut. Maar dat bedenk ik me altijd pas daarna. Als ik weer bij mijn positieven ben.

Moe van frustratie en vooral mezelf rol ik om 2:00 uur bloedchagerijnig in bed. Als Sjoerd nou weer eens een avondje zonder mij weg gaat, hoop ik dat we genoeg peper in huis hebben. Dan kan ik dat in mijn reet stoppen en er zelf voor zorgen dat ik ook een leuke avond heb...

Soms schaam ik me dood, om mezelf.

Geen opmerkingen: