donderdag 25 mei 2006

Firenze

Omdat we zaterdag alweer naar huis gaan en we vrijdag een rustdag willen houden om fit te zijn voor de terugtocht, is vandaag de enige mogelijkheid om nog naar Firenze te gaan. Het reisgidsje adviseert ons bovendien om er, indien mogelijk, per trein te komen. Treinen in het buitenland is weer eens wat anders en dus besluiten we de raad op te volgen.

Rond het middaguur stappen we het station van Firenze uit. Het weer is prachtig, het wemelt er van het volk. Ondanks dat we de weg niet weten, worden als vanzelf meegezogen door de mensenstroom. Als eerste belanden we bij een verzaling kramen die lintsgewijs door het centrum meanderen. Het blijkt de Mercato San Lorenzo te zijn. Een beroemde markt met lederwaren, mode, souvenirs en gemarmerd papier. Naar hartelust snuffel (met name) ik rond. Mama koopt er al snel een paar Pashmina sjaals waar er eentje voor mij van is. Voor Sjoerd en papa vinden we enkele mooie, 100% zijden stropdassen voor bespottelijk lage prijzen.

Als je alle (toeristische) hoogtepunten van de stad wil bekijken, moet je er eigenlijk een paar dagen voor uittrekken. Wij zijn er echter slechts enkele uren en dan moet je simpelweg keuzes maken. Papa en mama willen graag naar een museum. Sjoerd en ik nemen liever de omgeving in het algemeen in ons op. We spreken af elkaar om 17.00 uur weer op het Piazza di Santa Maria Novella te treffen.

Op ons gemakje slenteren we via het Piazza del Duomo naar het Piazza della Signoria. Op laatstgenoemd plein staan talloze, levensgrote beelden. Bekendst is de (replica) van de David van Michelangelo. Rover en ik willen best wel even met zo'n bloterd op de foto. Door de kleinheid van het geslacht van het stenen manspersoon in kwestie, krijgt Rover zó'n egoboost dat hij er nóg meer rechtop van gaat zitten. Zijn borstje fier vooruit!


De beeldengallerij is erg indrukwekkend, zelfs voor een cultuurbarbaar als ik. Maar van al die oudheid krijg je wel lekkere trek. We besluiten ons zelf te trakteren op een ijsje. Ieder 2 bolletjes, dat lijkt ons wel lekker... Tot we bij het eerste ijsje zien hoe groot een zo'n bol wel niet is! De prijs ervan is bovendien ook niet misselijk, €6,00 per stuk! Terstond besluit ik dat we met een ijsje en 2 lepeltjes prima samen uit de voeten kunnen. Knus installeren we ons even later in een schaduwrijk plekje. Mensen kijken en smikkelen maar!









Bekeken worden we zelf ook. Het is verbazingwekkend om te merken hoeveel aandacht onze harige metgezel trekt. Iedereen lokt hem, aait hem, wijst naar hem. Zelfs de Caribinieri (Italiaanse politie) lijkt door Rover in de ban. De strenge en strak geüniformeerde heren fluiten hem vrolijk toe.
Om 17.00 uur zien we papa en mama op het afgesproken plein. Zij hebben genoten van hun museumbezoek. Bij navraag komen we erachter dat ze voor de rest niks hebben gezien. Zelfs niet de Duomo en de beeldengallerij. En dus gaan we met ons vieren nog even terug.
Uiteindelijk zitten we rond 19.00 uur moe maar erg voldaan weer in de trein. Firenze was wat mij betreft het hoogtepunt.

Geen opmerkingen: