maandag 1 mei 2006

'n Uurke

Afgelopen september is een begin gemaakt met het opknappen van onze voortuin. Heel wat meters klinkers sieren sindsdien het aangezicht van ons perceel. Én we sjouwen geen moddersporen meer naar binnen als het weer eens bruut geregend heeft.
Het gras daarentegen was nog steeds een bende. Het ene deel ervan is omgewoeld bij het verwijderen van die twee lellen van bomen en het andere deel heeft veel te lijden gehad tijdens het bestraten. Weg ermee was het devies!

Een maand of drie geleden heeft een grasvernietigingsmannetje (ja die bestaan) de hele boel aan gort gespoten. Dat was stap één.
Toen het gras eenmaal dor en geel was, kon worden overgegaan tot stap twee: sjezen met de frees! Een collega/ vriend van mijn klusgrage vader had nog wel een frees in zijn garage staan en die mochten wij best gebruiken.

En dus stond de frees hier op een goede dag in onze garage. Mijn vader demonstreerde nog even vakkundig hoe je het geval aan de praat moest krijgen en alras zou Sjoerd die hele klerebende wel eens even vakkunidg om gaan ploegen. Voor de zekerheid vroeg hij nog aan mijn vader hoelang hij dacht dat zo'n karweitje ongeveer zou duren. Niet dat het op een kwartiertje meer of minder aankwam natuurlijk. "Maar jongen, een uurke!", was mijn vaders luchtige reactie.

Hoe hard Sjoerd ook trok en sjorde, hij kreeg het onding niet aan de praat. Met geen mogelijkheid. Voor hij het wist, was er zo een uur verstreken en lag het dorre gras er nog even geel en droog bij als tevoren.
En dus werd toch maar weer de hulp ingeroepen van Super Dad. Alsof d'n duvel ermee speelde slingerde Cees de frees in een keer aan. Na ja! Gelukkig voor Sjoerd was dat ook meteen het enige wat meezat, want na een uurke freezen was nog niet een tiende van het totaal omgewoeld.

Een uurke freezen staat gelijk aan een mok Senseo. Als ik je nou vertel dat er een hele verpakking Senseo doorheen is gegaan, heb je dan een kleine indicatie van de hoeveelheid werk die het uiteindelijk heeft gekost?

Geen opmerkingen: