maandag 22 mei 2006

Siena en Montalcino

Het is bloedheet in Siena. Op het volledig door gebouwen omsloten, schelpvormige Piazza del Campo is het in de zon niet lang uit te houden. Na er bijna te zijn weggefikt, besluiten we om eerst maar eens de inwendige mens te versterken in een gezellig en schaduwrijk restaurantje. Voor papa, die absoluut niet van knoflook houdt, blijkt het vinden van knoflookvrije gerechten niet eenvoudig. Toch vindt hij uiteindelijk een op papier veilig lijkende salade. Tot hij wordt opgediend en bedolven blijkt met olijven. Oh ja, die lust hij ook niet. Dat wordt nog lachen de komende week, in het knoflook- en olijvenwalhalla...

Echt onder de indruk ben ik niet van Siena. Dat plein, wat als een architectonische schat wordt gezien, is erg bekend om de Palio; een paardenrace die er 2 keer per jaar wordt gehouden. In ons boekje over Toscane staat zelfs vermeld dat er mensen zijn die dit het mooiste plein van de wereld vinden. In mijn ogen is dat schromelijk overdreven.














Terwijl papa en mama de Duomo di Siena van binnen bezichtigen, slenteren Sjoerd en ik met Rover door de nauwe steegjes rondom het plein.
Nadat we een paar uurtjes in Siena hebben doorgebracht, komen we tot de conclusie dat we alles wel hebben gezien. Een beetje teleurgesteld - te hoog verwachtingspatroon? - stappen we even later weer in de auto. Terug naar het huisje willen we echter niet. De dag is nog lang niet om. Een blik op de kaart vertelt ons dat we richting huis eerst , zij het met een kleine omweg, langs Montalcino komen.

In Montalcino blijkt tijdens een verkennend ommetje een ontzettend knus restaurantje te zitten. Hollands als we zijn, zijn we naar Italiaanse maatstaven echter behoorlijk wat te vroeg om aan te kunnen schuiven aan de dis. Desalniettemin worden we vriendelijk onthaald. Nederlanders, Marco van Basten. Dan heb je blijkbaar toch een streepje voor. Als wij, onder het genot van een drankje, nog even willen wachten tot de kok klaar is met het verorberen van zijn eigen avondmaal, wil hij daarna met alle liefde iets lekker voor ons bereiden. Bovendien belooft de ober dat ze wel degelijk beschikken over van knoflook gevrijwaarde spijzen. Al moeten we tot morgenochtend wachten, hier blijven we eten. Papa voorop!

Geen opmerkingen: