dinsdag 20 juni 2006

Zelfbediening

'Het leven is een feest maar je moet zelf de slingers ophangen.'
'Als je jezelf niet kietelt doet niemand het.'

Twee van mijn vaste stokpaardjes die ik elke dag probeer te berijden. Al lukt het de ene dag beter dan de andere. Soms doordat iemand anders de slingers al voor je heeft opgehangen en je het zelf niet meer hoeft te doen. Of doordat je ineens overvallen wordt door een overheerlijke kietelbui.
Maar het kan ook zijn dat je vandaag ineens niet meer weet waar je gisteren de slingers ook alweer had neergelegd. Of dat je eigen vingers niet verder komen dan een pijnlijk gesteek.

Sjoerd had vandaag een rotgesprek. Zijn verwachtingen waren (te?) hoog gespannen en de teleurstelling naderhand was daardoor des te groter. Toen ik hem aan de telefoon had, vermoedde ik dat hij groen zag van gif. En aan zijn stem te horen kookte hij van woede, het stoom kwam zowat uit de hoorn. Die kon wel een opkikker gebruiken.

Toen hij 's avonds thuis kwam verwisselde hij rap zijn pak voor zijn gewone kloffie, hebben we alles en iedereen in de auto geladen en zijn we met een rotgang naar de stad gereden. Een ontspannen etentje op het terras van ons vaste eetcafé ('where it all started') was wat we nodig hadden! En mede dankzij een op hol geslagen clubje losgelaten huisvrouwen dat het hele plein vermaakte met hun schaamteloze capriolen, waren de slingers ineens toch nog opgehangen. :-)

Geen opmerkingen: