woensdag 12 juli 2006

Breath taking...

Het zijn spannende tijden in longtransplantatieland...
Zo gebeurt er weken achter elkaar helemaal niks en liggen de mensen die op Hoog Urgent staan het gevecht van hun leven te voeren. Het andere moment regent het zowaar donorlongen.

Pascale staat vandaag al ongeveer 150 dagen op Hoog Urgent. Dat is extreem lang! Op 2 juli jl. kreeg ze dan eindelijk het bericht dat er mogelijk 2 donorlongen voor haar beschikbaar waren gekomen. In aller ijl werd ze met de ambulance van het ziekenhuis in Den Haag (waar ze al sinds februari ligt..) naar Utrecht gebracht en daar kon het zenuwslopende wachten op groen licht (ten teken dat de longen goed bevonden waren en met de operatie kon worden gestart) beginnen. Alleen werd het groene licht helaas niet gegeven. Op het allerlaatste moment bleek dat de donorlongen in te slechte conditie verkeerden om aan een tweede leven te beginnen. En kon Pascale onverrichter zake terug naar haar kamertje in Den Haag. Wat een hel!

Vanvond las ik op haar weblog dat ze voor de tweede keer in Utrecht wordt verwacht.
Ik hoop met alles wat ik in me heb dat het deze keer wél doorgaat. Hoeveel veerkracht, doorzettingsvermogen en hoop kan een mens hebben? Pascale heeft het in ieder geval eindeloos veel. Ik hoop dat haar moedigheid beloond wordt en dat ze straks fluitend door het leven fietst!

En gisteren vernam ik via een mailinglist waar ik bij ben aangesloten én op het weblog van Paul, die sinds maart in het ziekenhuis woont, dat ook voor hem een mogelijk ander setje ademorganen beschikbaar is gekomen. Aangezien zijn weblog sinds gisteren niet meer is geupdate vermoed ik dat zijn transplantatie doorgang heeft gevonden...

Het kan niet vaak genoeg gezegd worden: (orgaan)donoren zijn helden!

DON'T TAKE YOUR ORGANS TO HEAVEN
HEAVEN KNOWS WE NEED THEM HERE!

Geen opmerkingen: