zaterdag 12 augustus 2006

Da Vinci Code

Ik had gedacht dat Sjoerd en ik de enige levende wezens in heel Nederland zouden zijn die de Da Vinci Code nog niet gezien hadden. Niets bleek echter minder waar! In een goed gevulde bioscoopzaal aanschouwden we heden avond Dan Brown's spannende woorden omgezet in spectaculaire beelden.

Ondanks dat de film geen komedie is, kreeg ik tijdens de pauze een lachbui die de rest van de avond zou duren. Onze medekijkers waren stuk voor stuk allemaal een behoorlijk aantal jaren ouder dan wij. De lucht werd dan ook niet gevuld met de kenmerkende bioscoopgeur van popcorn, maar met die van een stevig bakkie aromatische leut. Ja, Nescafé deed goede zaken vanavond.

Toen het scherm op "pauze" werd gezet en de lichten in de zaal langzaam aangingen, dromden de eerste ongedurige 50-plussers al richting eet- en drinkloket. Het leken wel kleuters, zo werd er geduwd en getrokken. En ja, dan moet het welhaast mis gaan! Voor onze ogen stortte een iets te enthousiaste 50-plusser genadeloos ter aarde. Gelukkig krabbelde hij snel weer op en strompelde hij aan de arm van zijn vrouw naar buiten. Het was niet eens zo zeer het vallen van die man wat me zo aan het lachen maakte. Het was Sjoerd's oh zo typische manier van reageren. "Ja, dat zat erin hè! Dit is nou niet bepaald een doelgroep die wekelijks naar de bioscoop gaat en weet hoe het er in zo'n zaal aan toe gaat. Trapjes, donker, druk, haast. Dan gebeuren er ongelukken..."

Gelukkig zat ik even later op de wc, anders had ik in mijn broek gedaan van het lachen!

Geen opmerkingen: