woensdag 30 augustus 2006

Mont Saint Michel

Als je in Bretagne bent is het bezoeken van Mont Saint Michel eigenlijk min of meer verplichte kost. Mont Saint Michel is een rotsachtig getijden eilandje. Vroeger kon je het alleen met eb over land bereiken en werd het bij vloed omringd door water. Tegenwoordig loopt er een smalle, verhoogde weg naar het eiland, zodat de eindeloze rijen bussen en auto's duizenden toeristen op elk gewenst moment van de dag naar het eiland kunnen brengen.

Bij binnenkomst word je overvallen door een gevoel van engtevrees. De hoge muren en smalle paadjes belemmeren elke mogelijkheid tot verder dan een meter om je heen kijken. Wat nog versterkt wordt de overvloed aan mensen. Voor je, achter je, naast je, tegen je aan. Overal vlees en haar. En dus strompel je als makke schapen achter elkaar aan de vele trappetjes op, die aan weerszijden geflankeerd worden door een keur aan toeristenwinkeltjes en horecagelegenheden. De schoorsteen van de hoger gelegen abdij zal ook hier moeten blijven roken. Voor 4 euro per flesje cola lukt dat zeker! Door deze kakafonie aan indrukken vind ik het erg moeilijk om me een voorstelling te maken van hoe het er hier vroeger aan toe ging. Het schijnt dat er heden ten dage nog 46 mensen op het eiland wonen. Zij liever dan ik.

Maar al het geploeter is het waard als je eenmaal boven bent, hijgend en wel. Het uitzicht is fantastisch! En, het mag gezegd, de billen voelen retestrak!

Geen opmerkingen: