maandag 21 augustus 2006

United 93

Aan het begin van de avond nestelden we ons in de comfortabele bioscoopzetels. Een beetje in de misplaatste overtuiging dat we de hele zaal wel voor onszelf zouden hebben. Want wie nog meer zou er op dit tijdstip op een doordeweekse maandag tijd en zin hebben om naar de film te gaan? Toch nog 3 andere mensen, zo bleek even later.
Gevijven aanschouwden we United 93. De film die gaat over het op 11 september 2001 vierde gekaapte vliegtuig, dat uiteindelijk zijn vernietigingsdoel (het capitool) miste door het koene optreden van de aanwezige passagiers. Zij kozen ervoor hun eigen leven op te offeren en het vliegtuig in een weiland in Pennsylvania neer te laten storten.

Natuurlijk is de film op ware feiten gebaseerd, maar het blijft natuurlijk ook een bombastisch Hollywood-spektakel. De beelden van de Twin Towers en hoe het tweede toestel zich door de toren boorde, bezorgden me evengoed opnieuw kippenvel. Terwijl de aftiteling over het scherm rolde, kon ik alleen maar denken "Oké, nu kruip ik dus echt nooit meer in een vliegtuig!". Ik was al nooit zo'n vliegheld, maar met het zien van deze film werd mijn grootste vliegnachtmerrie gevisualiseerd. Het was nog niet eens zozeer de kaping zelf die me de stuipen op het lijf deed jagen (hoewel dat natuurlijk ook doodeng is!). Het was meer het gevoel dat je totaal bent overgeleverd aan de (on)kunde van een ander, in combinatie met het vertrouwen dat je moet hebben in het materiaal. En dat je je niet op de grond bevindt, maar op kilometers hoogte, hangend in de lucht. Geen controle, totale afhankelijkheid, als ratten in een val, wetend dat het einde nadert.

Na de film raakten we in gesprek met onze medekijkers. Op zich niet zo vreemd, gezien het selecte gezelschap en het alles behalve luchtige thema. De oudere man die in zijn eentje was gekomen opende het gesprek. Hij maakte een vrij algemene opmerking ("Beklemmende film hè?") waar de jongen van het andere stel handig op inhaakte. Hij had de hele film met kromme tenen van ergernis uitgezeten. Volgens hem klopten bepaalde scènes en beelden niet, omdat ze technisch gezien gewoon niet mogelijk waren. En hij kon het weten, als pillot bij KLM. Jammer genoeg kon dat mijn gestaag groeiende vliegfobie niet meer remmen.

Geen opmerkingen: