dinsdag 26 september 2006

Wouter Deprez

Mij leek het echt heel erg leuk. Nieuwsgierig en interactief als ik ben, zit ik graag overal met mijn neus bovenop. Dus ook in het theater.
Dat ik de kaartjes zou bestellen vond iedereen wel handig. Het ligt helemaal in de lijn van mijn zelfverzonnen takenpakket.
Maar toen ze er vanavond achter kwamen dat we op de eerste rij zaten, vonden ze mijn spontane actie ineens een stuk minder leuk. Helemaal toen bleek dat we alle vijf de voorstellingen pontificaal op de eerste rij zitten!

Met Wouter Deprez beten we het spits af dit theaterseizoen. Sjoerd en ik zagen deze merkwaardige Belg vorig jaar ook al tijdens de Cabarestafette en waren erg van hem gecharmeerd. Hij is bijzonder interactief en communicatief met zijn publiek. Iets wat eerst J. en even later ook Sjoerd aan den lijve ondervonden. Als blikken konden doden... Wouter vroeg hoe de heren heetten en wat ze voor werk deden. Psycholoog en jurist bleken beide prima schietvlees en plotseling, als je het niet verwachtte, kwam er een verwijzing naar iets of iemand uit het publiek. Het scheelde dat er nog veel meer mensen in de zaal de klos waren en dat hij zijn pispaaltjes niet volledig afzeek. Hij was gewoon op een leuke manier ad rem.

Hypocriet als ik ben brak me bij dat stukje "en wat voor werk doe jij?" het angstzweet hevig uit. "Kutterdekut," dacht ik bij mezelf, "wat zeg ik nou als hij mij eruit pikt?" Ik heb geen baan, maar ik doe natuurlijk wel een hele hoop. Naar alle waarschijnlijk zou ik er ter plekke een verzinnen. En dan koppel ik er ook meteen maar een pseudoniem aan vast. Sonja, schrijfster. Ja, dat gaat 'em worden!

Geen opmerkingen: