zondag 1 oktober 2006

De gouden kooi

Waarom krijgen de mensen aan wie je ze het minst toevertrouwt het makkelijkst kinderen? Waarom beheersen zij probleemloos de kunst van het tekeer gaan als konijnen? En waarom is het de mensen die je het juist zo gunt het vaak niet gegeven? Waarom zijn uitgerekend zij begrepen of onbegrepen onvruchtbaar en dus kinderloos?

Kan iemand mij dat uitleggen?

Reality soap junkie als ik ben, was ik nogal nieuwsgierig naar het nieuwste - en ongetwijfeld duurste! - kindje van Talpa, De Gouden Kooi. Het concept is kinderlijk eenvoudig. 10 Mensen die zich voor een onbekende tijd mogen voordoen als miljonairs. Alles staat tot hun beschikking. Een kapitale villa op een riant perceel, een complete huishouding, mogelijkheden tot het behalen van de meest uiteenlopende persoonlijke doelen (die varieëren van het verkrijgen van een havodiploma tot het uitgeven van een eigen dichtbundel) en een eindeloze bankrekening. Alleen hun vrijheid zijn ze kwijt. De poort naar buiten staat altijd open, dus van opsluiting lijkt geen sprake. Maar degene die de poort uitloopt en weer vrolijk de buitenwereld instapt, heeft daarmee voorgoed zijn kans op al deze rijkdommen de rug toegekeerd.
Het spel kan dus jaren duren! Want degene die er als langste blijft zitten, wint uiteindelijk het huis en heel veel geld. De hamvraag is dus: is alles te koop (en tegen welke prijs)?

Voor Natasia wel. Zij, moeder van 2 kinderen, is het 'zorgen voor' even helemaal moe. Zoonlief (6 jaar) heeft een levertransplantatie achter de kiezen en mams vindt dat ze door de besoignes omtrent haar zoon de laatste tijd niet meer toe is gekomen aan haar eigen ontwikkeling. Ze is van mening dat ze, door er een jaartje tussenuit te gaan, de verloren schade in kan halen. Met een hartslag van 180 bpm en de opwindingsvlekken in mijn nek hoorde ik haar geraaskal bij Pauw en Witteman aan. Wat een exorbitant achterlijke koe.

Maar het werd nóg erger. The new and improved (alhoewel over dat laatste aspect de meningen verdeeld zijn) Gordon overviel Natasia 2 dagen voordat ze geacht werd haar intrek te nemen in haar nieuwe wereld. Als ze nú met hem meeging, zonder afscheid te nemen van haar geliefden, maakte ze kans op het winnen van €100.0000,-. Je zag de dollartekens in hoor ogen flonkeren en als geurtelevisie bestond had je haar geldzucht geroken. Mijn ongerijpte moederhart brak echter toen haar negen jarige dochtertje bij het horen van dit onfatsoenlijke voorstel subiet begon te krijsen. Huilend klampte ze zich aan haar baarster vast. Mama mocht nog niet weg, mama moest nog even blijven. Maar wat deed mama? Ze sprak haar kleine meisje belerend toe dat ze dit ook voor haar deed!

"Wat is het nummer van de kinderbescherming?" vroegen Sjoerd en ik ons gelijktijdig af. Kinderen in een cel stoppen is heel erg. Maar kinderen bij zo'n ijskoud harteloos wijf van een moeder laten verblijven vind ik minstens net zo misdadig. Is haar deelname aan het programma dan misschien toch de oplossing?

Geen opmerkingen: