maandag 13 november 2006

Oma's administratie

Ze klonk helemaal buiten adem toen ze de telefoon opnam. Terwijl ik haar feliciteerde zei ze met een mengeling van trots en vermoeidheid dat ik al de 18de was die ze vandaag aan de telefoon had. En dat ze tussen de belbedrijven door ook nog de hele club uit Teteringen op de koffie had gehad. Dus ze was ronduit afgepeigerd. En ik was al de 18de die belde op deze heuglijke dag. Maar vanavond kreeg ze geen bezoek meer. Dat kon ze niet meer aan. Ze wilde alleen maar rust. Want morgen moest ze naar de cardioloog en daar moest ze toch een beetje fit voor zijn. 'D'n opwas' was net gedaan en de 'kopkes' zou ze morgen na het doktersbezoek wel weer allemaal terug in de kast zetten. Daar had ze nu de puf niet meer voor. Want ik was al de 18de die vandaag belde. En dan had ze nog niet eens van iedereen iets gehoord.

83 Jaar en nog steeds obsessief. Telefoontjes turven. Het zou me niks verbazen als ze alle bellijstjes van iedere verjaardag sinds haar huwelijk heeft bewaard.

Geen opmerkingen: