zaterdag 23 december 2006

Netwerk: net werk

De laatste maand van het jaar staat voor de meeste mensen bol van de tradities. Van de aanloop naar het Sinterklaasfeest met pepernoten en taai taai, via de kerststol en kransjes-in-de-boom naar de oliebollen en champagne op oudjaarsavond. Elk gezin heeft zo z'n eigen typische decembermomenten.
Ons huishouden heeft in de afgelopen jaren ongewild een nogal merkwaardige traditie opgebouwd. Bij ons vraagt de computer tijdens de kerstvakantie namelijk altijd de nodige aandacht. Alsof ook hij moe is van het jaar en de laatste week nodig heeft om weer op krachten te komen. In 2004 heeft Sjoerd de halve vakantie besteed aan het maken van back ups en het opnieuw installeren van het kloppend hart van ons gezin.

Goede tradities moet je in ere houden. Daarom leek het ons een buitengewoon geschikt moment om tijdens deze kerstvakantie een draadloos netwerk tussen de pc en de (nog internetloze) laptop te maken.
Toen we donderdagavond na ons uit etentje op weg naar de auto liepen, kwamen we langs de Dynabyte. We besloten om nog snel even binnen te wippen. De aardige verkoper snapte meteen wat we wilden en kwam met de ideale oplossing: een Sitecom WI ADSL 2+ Modem Router 54g. Naar zijn zeggen was het installeren een fluitje van een cent. Er was een korte papieren handleiding bijgevoegd en een nog uitgebreider exemplaar stond op cd-rom. En als het daarmee allemaal niet mocht lukken, konden we altijd nog een servicenummer bellen. Sjonge, dat klonk als muziek in onze oren. Opgetogen en met een gevulde zak electronica keerden we huiswaarts.

De verkoper had ongelijk. Het installeren van het apparaat bleek allerminst een eitje. Voor zo'n handige Harrie die een computer als vriendin heeft, is zo'n klusje misschien piece of cake. Voor eenvoudige huis-, tuin- en keukenknutselaars als wij was het een ware marteling! Keer op keer kregen we dezelfde foutmelding. Of eigenlijk was het geeneens een foutmelding. De pc herkende het nieuwe modem gewoonweg niet en daardoor konden we geen verbinding maken met internet.

Sjoerd, normaliter de rust zelve, zat met rode vlekken in zijn nek en het stoom uit zijn oren scheldend tegenover me. De door het netwerk veroorzaakte huwelijkscrisis had zijn hoogtepunt bereikt. Dat was voor mij het moment om een hulplijn in te schakelen. Als de sfeer niet zo gespannen was geweest, had het net Weekend Miljonairs bij ons thuis geleken. "Ik ga een vriend bellen!" Alleen kostte die 'vriend' €0,50 per minuut en bedroeg de gemiddelde wachttijd 9 minuten. "Irène leg neer, zo'n lijn bellen heeft toch geen zin! Leg neer, weet je wat dat kost?! Hoe lang hang je al aan de lijn? Leg neer!"

Ik legde niet neer. Sjoerd vertrok briesend naar het tankstation. Het is frappant om te zien hoe helend de werking van auto's op mijn man is...
Na iets meer dan 9 minuten kreeg ik mijn reddende kerstengel aan de lijn. Met zalvende stem loodste hij me door het installatieproces heen en kwam uiteindelijk tot de conclusie dat de netwerkkaart (opnieuw) geïnstalleerd diende te worden. Met weer een beetje hoop in mijn hart verbrak ik na 29 minuten de verbinding. We hadden nog wel 29 jaar kunnen blijven aanmodderen, maar hier waren we zelf nooit opgekomen.
En inderdaad, het was de gouden greep. Toen Sjoerd thuis kwam van zijn koude autodouche waren de pc en ik verder dan we de afgelopen 3 dagen geweest waren. We hadden een doorbraak!

Inmiddels is het zaterdagavond en kan ik tot mijn vreugde melden dat ik mij thans verbind met het eigenhandig geïnstalleerde modem! Een netwerk hebben we nog steeds niet. Maar gelukkig is de kerstvakantie pas net begonnen...

Geen opmerkingen: