zaterdag 16 december 2006

Romance in Scheveningen

Decadentie is toch wel het woord waarmee deze van luxe overgoten dag zich in een woord laat omschrijven.

Om 11.30 uur zat ik met mijn hoofd vol verf al aan de likeur. "Omdat het ergens op de wereld nu wel borreltijd is", aldus mijn kapper.
Na een alles behalve voorspoedige autorit (files...) betraden we rond 15.30 uur het statige bordes van het Kurhaus. Uit het niks stond er plotseling een heuse piccolo voor onze neus die alle spullen aannam en ze op zo'n glimmend rek naar onze kamer bracht. Omdat we allebei reuze moesten plassen was onze eigen entree iets minder plechtig, maar allee, we zijn dan ook geen staatshoofden.

Om de ergste honger te stillen en wijs geworden door de ervaring van vorig jaar (toen we met knorrende magen naar bed gingen omdat een walking diner voor 1000 gasten nou eenmaal onvoldoende voedingsstoffen oplevert) besloten we om met ons gezellige groepje alvast een kleinigheidje aan de boulevard te gaan eten.

Vanaf 19.30 uur waanden we ons in een romantische sprookjeswereld. De Kurzaal was gehuld in een nevel van lampjes. Overal waar je keek zag je sfeervolle, kleine lichtjes. Het maakte de prachtige schilderingen rondom de koepel nog feeërieker. Iedereen liep er op zijn paasbest bij; opgedirkt en opgedoft. Het 12-koppige Stephan Geusebroek Combo zorgde voor stemmige muziek. De goudkleurige champagne kwam op zilveren schalen voorbij. Zelfs aan de aarbeien om de smaak van de bubbels beter tot z'n recht te laten komen was gedacht. Dit was luxe in optima forma.

Gedurende de avond konden we op verschillende plekken verpozen. Swingen op de dansvloer op uiteenlopende muziekstijlen, de Argentijnse tango (leren) dansen, een gokje wagen aan de Black Jack-, Poker- of Amerikaanse Roulettetafel, romantisch met je geliefde op de foto of gewoon knus bij het haardvuur in het zachte pluche ploffen; het behoorde allemaal tot de mogelijkheden.
Om 22.00 uur gaf Edsilia Rombley een mooie show weg en Trijntje Oosterhuis (waarschijnlijk een package deal, het is tenslotte familie) sloot de avond spetterend (met vuurwerk en al!) geheel in stijl af...

Bij terugkomst op de kamer vonden we tot slot nog een brief en een cadeautje op ons bed. Sjoerd werd nogmaals bedankt voor zijn bijdrage aan het succes van het bedrijf in het afgelopen jaar. En omdat ze dat niet alleen met woorden wilden uitdrukken, hadden ze voor iedere werknemer 3 zeefdrukken van de 'huiskunstenaar' laten maken.

De zee ruiste op de achtergrong en in mijn oren. We vielen tevreden in slaap. Ik had het voor geen goud willen missen.

Geen opmerkingen: