vrijdag 29 december 2006

Safety first!

Nog even over ons netwerk.
Sinds afgelopen zaterdagavond zijn we draadloos in de lucht en staat de laptop non-stop te snorren op de eetkamertafel. Beurtelings bedienen we het toetsenbord of de afstandsbediening. Elkaar keer op keer gelukzalig aankijkend en verwonderd afvragend waarom we dit niet eerder zo hebben gedaan. Het is immers veel gezelliger om samen in dezelfde ruimte te verblijven. En bovendien is ons kantoor niet de meeest warme plek in huis. Allerminst ideaal voor iemand met een chronische ondertemperatuur.

Ook het uitpluizen van de juiste instellingen om ons netwerk operabel te krijgen vordert gestaag. Een groot punt van zorg blijft echter de beveiliging. We zitten namelijk niet op meelifters te wachten. De combinatie van al deze factoren zorgt voor de nodige hersenkrakers. Niet geheel onterecht, zo bleek vanmiddag.

Tot onze verbazing is onze draadloze netwerkverbinding namelijk al binnen een week opgepikt. En wel door iemand waar we het het minst van hadden verwacht. Namelijk de buurjongen.
Ondanks dat 'de buurjongen' onze buurjongen eigenlijk helemaal niet is, zijn we hem in de loop van de tijd toch zo gaan noemen. Hij is de zoon van onze buren. Qua leeftijd schatten we hem ergens rond de 40 jaar. En naar het schijnt heeft hij een eigen huis, ook hier in het dorp. Maar in onze beleving is hij daar nooit, want die goede man is werkelijk waar altijd hier! Zijn babyblauwe Peugeotje siert dagelijks de oprit van zijn ouders. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat is hij present. 7 Dagen per week, 52 weken per jaar. Hij is reuze aardig hoor. Maar een beetje vreemd vinden we het/ hem wel.

Toen Sjoerd vanmiddag thuis kwam van zijn ommetje met Rover, liep hij de buurjongen tegen het lijf. "Hebben jullie internet?", vroeg hij uit het niks, op zijn typische toontje. "Ja.", antwoordde Sjoerd. "Met zo'n draadloos netwerkje?" "Ja.", zei Sjoerd opnieuw, deze keer met een licht weifelende ondertoon. Waar ging dit naar toe?
"Kun je mij de code niet geven? Dan kunnen we de verbinding delen!" Ah, op die fiets. "Nee!", antwoordde Sjoerd standvastig. "Ik ben blij dat we alles eindelijk aan de praat hebben." Om over de snelheid, veiligheid en illegaliteit van zo'n actie nog maar te zwijgen natuurlijk.

Dit was de trigger die Sjoerd nodig had om er nog één keer vol tegenaan te gaan. En, de hemel zij geprezen, tot de oplossing te komen!
Knappe jongen die nu nog in weet te breken op ons netwerk.

Geen opmerkingen: