maandag 11 december 2006

The virus got us all

Het rondvliegende verkoudheidsvirus dat momenteel door ons landje suist, heeft ook dit huishouden te grazen genomen.

Sjoerd niest, snottert en snuit al sinds donderdag dat het een aard heeft en het snot dat via mijn neus mijn keel inloopt, zorgt voor zo'n gezellige droge blaf. De paracetamolletjes, strepsils en tissues zijn dan ook niet aan te slepen. Allemaal leuk en aardig natuurlijk, maar komende zaterdag móeten we allebei fit zijn.

Wat me echter het meeste zorgen baart is, dat ook onze computer aangestoken lijkt te zijn. Mijn digitale vriend was al een paar dagen een beetje gammel, maar vanmorgen leek hij helemaal de geest gegeven te hebben.
In eerste instantie wilde hij niet opstarten. Na wat gegoochel met kabels, gefriemel en geaai (in tijden van wanhoop is een mens tot de gekste dingen in staat!) kwam hij uiteindelijk toch met horten en stoten tot leven.
Helaas was de pret maar van korte duur. Terwijl ik driftig een mailtje zat te tikken, schee hij er zomaar ineens mee uit! Het beeld ging op zwart en het gezoem verstomde.

Niks hielp meer. Zo dood als een pier. Help!
Gelukkig was Sjoerd op tijd thuis. Ik drentelde reddeloos door het huis. Wist me geen raad wat met deze nog lange voor me liggende, druilerige middag te doen. Toen zijn voor-het-werk-klussen erop zaten, stevende hij als een ware computerdokter zelfverzekerd op de comateuze patiënt af. En wat bleek? Hij is toch een grotere computernerd computerspecialist dan we allebei konden vermoeden.

Want zie hier: we are alive and on line!
Voor zo lang als het duurt natuurlijk, want de oorzaak van crash is helaas niet aan het licht gekomen...

Geen opmerkingen: