zaterdag 17 maart 2007

Ambitieus

We gaan een middagje met Lisa op stap.

Terwijl Lisa en ik onszelf in de auto laden, tilt Sjoerd nog even snel Lisa's rolstoel in de kofferbak. "Auw!", horen we. Met meteen daar achter aan een vreemdsoortig gelach. Verbaasd kijken we in de richting waar het geluid vandaan komt. Met een pijnlijk, maar tevens lachend gezicht staat Sjoerd over zijn onderrug te wrijven. "Hahaha, ik ben door mijn rug gegaan!" Omdat hij het zelf nogal grappig vindt, duurt het bij ons ook niet lang voordat we het uitgieren. Hoe kon dat nou weer gebeuren?!

Gevieren hobbelen we door Maastricht. Sjoerd rolt Lisa over de keitjes en ik laveer Rover door de drukke winkelstraten. Om de paar meter moet hij wel een plasje of probeert hij een op de grond gevallen stukje eten te veroveren en sta ik met mijn vingers in zijn bek te poeren. 't Is niet altijd even praktisch; shoppen met de hond. Maar wel gezellig natuurlijk!

Lisa en ik zijn allebei wég van de ballerina-achtige schoentjes die dit seizoen overal in de winkels liggen. En dat betekent: winkel in, winkel uit! Is goed voor Sjoerd z'n rug, een beetje fysiotherapie.
Dyanne Beekman (je weet wel, die gediste stylist van Wendy van Dijk) noemde dat soort schoenen in haar tv-programma een keer 'flatjes' en sindsdien spreken Sjoerd en ik ook lekker nichterig over flatjes. Te pas en te onpas nemen we het woord in de mond.

Bij Zara lopen we prompt tegen de mannelijke tegenhanger van de flatjes aan. Sneakertjes! En daar was Sjoerd nou net naar op zoek. Zara mag dan wel geen schoenenwinkel zijn, toch is de keuze er reuze. Al snel vindt Sjoerd een paar bruine stappers naar zijn zin en gaat op zoek naar een stoel om ze te passen. Het aantrekken gaat prima, maar bij het strikken weigert zijn rug alle medewerking. Zijn handen reiken niet verder dan zijn knieën. Dertig jaren jong en pijnlijk geconfronteerd met de eerste tekenen van het verval! Gelukkig kan hij altijd terug vallen op zijn ultra fitte meisje...

Na drie uur winkelen zijn we allemaal behoorlijk gesloopt. Moe, stilletjes en gapend zoeven we over de snelweg. Bij thuiskomst, nadat we Lisa netjes hebben afgeleverd, hebben we nog een uurtje om bij te tanken tot de volgende ronde. Want om 19.30 uur staat de familie C. met vijf man sterk op de stoep. Een avond vol verhalen, wijn, spelletjes en lachen volgt.

Als ik uiteindelijk om 2.30 uur in bed lig, denk ik nog even aan wat Lisa's moeder me eerder vandaag vroeg. "Is dat niet een beetje te zwaar voor je? Eerst zo'n hele middag op stap en dan 's avonds ook nog bezoek?" Ik moet haar gelijk geven. Eigenlijk wel ja. Het was erg ambitieus, misschien wel een beetje te. Maar voor mij was het het waard. Ik heb van elke minuut genoten. De prijs die ik daar morgen voor betaal, heb ik er graag voor over.

1 opmerking:

Tamara zei

Hoe krijg je Sjoerd toch zover dat ie vrijwillig mee gaat winkelen, en het nog leuk vind ook! Of is m dat aangeboren?:P

xxx Tamara