maandag 26 maart 2007

Boontje en loontje

Als Sjoerd iets doet wat ik ook kan (in feite alles wat niet direct betrekking heeft op zijn werk), ben ik doorgaans erg kritisch. Of het nou het uitruimen van de vaatwasser betreft of het maaien van het gras. Het moet perfect (lees: op mijn manier) gebeuren. Je bent een control freak of je bent het niet.

Voor mezelf is het ook niet makkelijk hoor. En ik probeer heus wel om het los te laten. Bijvoorbeeld als ik een t-shirt heb opgevouwen, maar het hoofdgat zit niet precies in het midden. Dan leg ik het eerst heel cool in de kast, mezelf toesprekend dat de hemel echt niet naar beneden komt omdat de symetrie ontbreekt. Maar toch is de druk van het perfectionisme meestal te groot. En haal ik het bewuste t-shirt alsnog uit de kast om het opnieuw - en nu fatsoenlijk naar de geldende maatstaven - op te vouwen. Het is doodvermoeiend, kan ik je vertellen!

Vandaag waren de rollen voor de verandering eens omgedraaid.
Toen Sjoerd thuis kwam uit zijn werk, troonde ik hem trots mee naar de garage om aldaar de complimenten te oogsten waarvan ik zelf vond dat ik ze zonder meer verdiend had. In mijn ogen was de verfklus geklaard en kon het kastje zaterdag linea recta van de garage naar de slaapkamer worden gepromoveerd. "Ja inderdaad, het kastje ziet er al best mooi uit.", sprak mijn lief terwijl hij zijn handen inspecterend over het geverfde hout liet glijden. "Maar er moet toch echt nog een extra laagje verf overheen hoor! Ik zie nog te veel plekjes waar de verf er niet dik genoeg op zit."

En zo werd ik keihard met mijn eigen regime om de oren geslagen. What goes around, comes around. Er zal niks anders opzitten dan morgen nóg een keer de pot verf en de kwast ter hand te nemen...

Geen opmerkingen: