zondag 29 april 2007

De oma's

Al enkele jaren praktiseren mijn moeder en haar zussen en broers een vernuftig OmaRoulatieSysteem. Ieder gezinslid heeft een vaste dag uitgekozen en op die dag wordt oma door haar of hem als een ware koningin bezocht. Zittend op haar verstelbare seniorentroon laat Hare Majesteit zich alles welgevallen. Soms grappig, maar net zo vaak een tikkeltje irritant. Eens in de 6 weken is er ook nog de 'zondagdienst'. Ook dan wordt oma beurtelings bezocht of opgehaald en krijgt ze min of meer een middagvullend entertainmentprogramma voorgeschoteld.

Sinds een paar maanden hebben ook de broers en zussen van mijn vader het plan opgevat om de aandacht voor oma iets gestructureerder te laten verlopen dan voorheen gebeurde. Om het voor alle partijen zo leuk mogelijk te houden, is het zaak de omazondagen waar mogelijk te combineren. Vandaag lukte dat.
De oma's werden in 2 comfortabele tuinstoelen geïnstalleerd, hun favoriete kleindochter en schoonkleinzoon werden ontboden en mijn ouders verzorgden de bbq. Kleine gesprekjes en ingespannen naar de radio luisteren (want, zo werd beweerd, de spannendste ontknoping van een voetbalcompetie ooit...) wisselden elkaar af. Het commentaar op de radio verbleekte echter bij de wonderlijke oneliner die oma de J. uit het niks de ether inslingerde. "Gij hèt echt zo'n hil zangerig Limburgs accent gekrege hè?!" Niet zo heel vreemd hè, als je vanaf je derde levensmaand in Limburg woont...

Tot slot werd nog het fototoestel tevoorschijn gehaald. Oma M. wilde in eerste instantie niet op de foto. Ze droeg immers naar eigen zeggen (maar dan wel non-verbaal!) een oncharmant fleecevest van mijn moeder. Gelukkig heeft ze toch ook nog wel gevoel voor humor. Toen ik zei dat we leuke foto's gingen maken voor op haar prentje sloeg ze quasi geschokt haar hand voor de mond. Om het vervolgens uit te proesten.



Geen opmerkingen: