zondag 15 april 2007

Familie Snif en Snotter

We vormen een volwaardig nies-, snotter- en snuitorkest met ons tweetjes.

Sjoerd hangt de laatste weken van zakdoeken en hooikoortsonderdrukkende zaken aan elkaar. De Pollinosan Forte tabletjes en neusspray van A. Vogel zijn niet aan te slepen en hij belegt zijn brood nog net niet met Paracetamol. Dat het bij hun in de familie zit, werd me gisteren overduidelijk tijdens het dagje winkelen in Hasselt. Sjoerd's zus lekte al net zo uit haar neus als haar grote broer.

Zolang als ik me kan herinneren, heb ik nooit ergens last van gehad. Hooikoorts kende ik alleen van de verhalen (en tranende ogen) van anderen. Geen grappende graspol die mij van mijn apropos bracht. Tot dit voorjaar. Want met al dat genies en die afwisselend lopende en verstopte neus begint het er sterk op te lijken dat ook ik - uit het niks! - ten prooi ben gevallen aan de stuifmeelbrigade. Dat denk ik ten minste. Want het voelt en gedraagt zich niet als een gewone infectie.

Ach, gedeelde smart is halve smart. Hij mag wat van mijn Ventolin, ik mag wat van zijn Pollinosan. En het ingestelde hooikoorts-weerbericht geldt nu gewoon voor ons allebei.

Geen opmerkingen: