vrijdag 4 mei 2007

Hoezo laks?

Zoals inmiddels bekend ben ik af en toe een beetje laks. Gemakkelijk. Uitstellerig. Komt wel. Straks, morgen, ooit.

Toen ik vorige week vrijdag de CF-verpleegkundige aan de telefoon had, vroeg ze me of ik wel nog even een sputumkweekje bij de huisarts wilde inleveren. Om er zeker van te zijn dat we met het juiste antibioticum aan de gang zijn.
Omdat ze pas 's middags belde en kweekjes al 's morgens bij de assistente ingeleverd moeten worden, ging het diezelfde dag echter niet meer lukken. Bovendien was de praktijk op maandag gesloten in verband met Koninginnedag. De eerst mogelijke inleverdag zou daarmee pas dinsdag worden. Niks aan te doen, dan maar op dinsdag.

Op maandagavond kwam de laksheid in actie. Voor het inleveren van mijn potje slijm zou ik bizar vroeg op moeten staan. En daar had ik dus echt geen zin in, met het achterliggend volgeplempte weekend nog in de benen. Bovendien is ons ganse dorpscentrum thans getransformeerd in een stoffige bouwput en kun je met de auto amper komen waar je wezen moet. Te onhandig allemaal. In mijn optiek was de kuur sowieso aangeslagen; een extra dagje wachten met kweken zou er dan ook nog wel bij kunnen. Een dagje werden er - tot mijn grote schande - uiteindelijk vier. Pas op vrijdag toog ik bij het (voor mijn doen) krieken van de dag met een bodempje groene drek en op de fiets richting huisartsenpraktijk. De avond ervoor had ik mezelf streng toegesproken. Het vooruitzicht van een donderpreek leek me minder aanlokkelijk dan voor een keer eens wat vroeger uit de veren moeten.

Het karweitje was uiteindelijk zo gepiept. Mijn favoriete assistente was er en zij wilde meteen wel even kijken of de bloeduitslagen er al waren. Omdat ik toch zeker wilde weten of al dat genies nou hooikoorts was of gewoon door een verkoudheidje kwam, heb ik 2 weken geleden (toen ik ook mijn vadervlekjes naar het hiernamaals heb geholpen) meteen wat bloed laten afnemen.
De uitslag was weer op z'n Irène's. Raar! Wat blijkt? Ja, in mijn bloed was een allergie voor het een of het ander te zien. Alleen werd die niet veroorzaakt door grassen, bomen, honden of katten. Nee, geen hooikoorts dus. Op meer factoren was helaas niet onderzocht, omdat de huisarts per bloedonderzoek maar maximaal 4 vakjes mag aankruisen. Naar alle waarschijnlijkheid komt het genies dus door paarden, koemelk of huisstofmijt.

Het antwoord weet ik denk ik wel. Toch eens wat vaker stofzuigen...
Ik zei toch dat ik laks was?! ;-)

Geen opmerkingen: