zondag 13 mei 2007

Nachtbraker

Voordat we moe en een tikkeltje rozig van de wijn naar bed gingen, had Sjoerd Rover nog even uitgelaten. Daarna waren we tevreden in slaap gevallen. Wij in het logeerbed, Rover ernaast in zijn mandje.

Om 2.30 uur moest ik er even uit voor een plasje. Tevreden constateerde ik dat de mannen rustig lagen te knorren. Alles leek pais en vree. Tot Sjoerd om 5.30 uur wakker werd. Van een rusteloos door de slaapkamer rondtrippelende Rover. Nadat Sjoerd het licht het aangemaakt, zagen we bij de deur een keurig hoopje poep liggen en op de mat(!) vonden we een gezellig poeltje braaksel. Stel je toch voor dat ik daar om 2.30 uur al met mijn blote voeten in was getrapt...

Terwijl ik de zaken binnen opruimde, nam Sjoerd Rover mee naar buiten. Alwaar hij bij het krieken van de moederdag de rest van zijn maaginhoud eruit werkte. Daarna diareede hij nog even vrolijk verder, hetgeen naar Sjoerd's zeggen gepaard ging met de nodige vocale begeleiding. Weer terug in de slaapkamer leek het erop dat het ergste leed geleden was en probeerden we de slaap te hervatten. Dit leek aanvankelijk ook goed te lukken. Tot 9.00 uur. Toen doolde Rover opnieuw nerveus door de ruimte. Poep lag er deze keer goddank niet, wel had hij het dekentje in zijn mand volledig ondergekotst. Het schoonmaak- en uitlaatritueel herhaalde zich.

Inmiddels toch wel een beetje bezorgd, vroegen we ons af waar onze kleine harige vriend nou zo ziek van was geworden. Was het een vreemde vorm van jaloezie ten opzichte van de baby? Of waren het gewoon de worstjes uit de tweede la die helemaal verkeerd zijn gevallen?

Geloof het of niet, maar op het moment dat we de auto instapten om de terugreis te aanvaarden, waren zijn klachten op miraculeuze wijze verdwenen.
Romy bleek die nacht overigens als een roosje te hebben geslapen. En ik dacht nog wel dat je met een baby juist meer werk had dan met een huisdier?!

Geen opmerkingen: