zaterdag 7 juli 2007

Saint Tropez

Mijn galbulten geven zich niet zomaar gewonnen. Lijken ze de ene dag aan hun aftocht begonnen, word ik de andere dag wakker en zijn ze even makkelijk weer in aantal verdubbeld. Het innemen van mijn dagelijkse anti-jeukpilletje stel ik uit tot het moment dat ik echt denk mezelf iets aan te doen. En heel soms neem ik er gewoon twee. Het is tenslotte vakantie.

Vanmorgen lijkt het erop dat het meevalt en vol goede moed en zin begeven we ons in de zinderende hitte richting Saint Tropez. De hele kustweg lang rijden we stapvoets bumper aan bumper. We zijn klaarblijkelijk niet de enigen die zin hebben in een mondain uitje. In diezelfde file staat ook de auto van mijn oom, tante en neefje. Het toeval wil dat zij in dezelfde periode als wij in Zuid-Frankrijk zitten. Het plannen van een gezamenlijk dagje uit is dan wel erg leuk!
Een uurtje later dan voorzien, treffen we elkaar aan de haven van Saint Tropez. Nog voordat we goed en wel aan onze wandeling langs al die asociaal dikke jachten kunnen beginnen, heeft mijn oom de eerste bekende al gespot. Op een lel van een schip resideert een oud plaats- en leeftijdgenoot. Klein begonnen met een garage vol sokken en ondergoed, groot genoeg geworden om een landgoed in Schotland te hebben, een jacht in Saint Tropez en nog een aardig optrekje in Nederland. Respect!

Natuurlijk drinken we ook een veel te duur drankje op een terrasje aan de haven en vergapen we ons aan het volk dat er flaneert. Graatmagere meiskes met veel te hoge hakken achterop een scooter, lekker praktisch. Ferrari's, Bentleys en ander te duur blikwerk dat zich een weg probeert te vinden door de te nauwe en druk bevolkte straatjes. Als de zon te fel op onze bleke velletjes begint te schijnen, zoeken we wat beschutting in de krappe steegjes van het centrum. Mijn neefje wil niks liever dan Rover vasthouden. Rover wil helaas niks liever dan dat mijn neefje hem niet vasthoudt.

Na een uurtje of drie nemen we afscheid van mijn oom, tante en neefje. Het is leuk geweest met een kleuter in deze hitte; zij gaan de verkoeling van het zwembad opzoeken. Sjoerd en ik doen nog maar een terrasje en daar kom ik er tot mijn schrik achter dat ik weer helemaal onder de uitslag zit! Stoned van de warmte, iebel van de kriebel en dizzy van een opkomende hypo zit ik even later naast Sjoerd in de auto.
Terug in het hotel besluit ik een bad te nemen. Dat werkt vast verkoelend. Ik heb inmiddels 2 anti-jeukpillen achter de kiezen en moet iets anders verzinnen om de aandacht af te leiden. In eerste instantie werkt het goed. Het lauwe water blust mijn huid en heel even kleurt mijn vel wel rood maar voel ik er niks van. Tijdens het eten echter merk ik dat de hand waarin ik niks vasthoud, als een dolle over alles ragt waar het jeukt. Armen, benen, alles staat weer in de fik. Zo goed en zo kwaad als het gaat, werk ik gehaast mijn avondmaal naar binnen. Ik wil terug naar de kamer, mijn kleren uitdoen en in bed gaan liggen. Als ik slaap, heb ik ten minste geen jeuk. Laat het morgen alsje alsje alsjeblieft over zijn...

Geen opmerkingen: