zaterdag 1 september 2007

De Beamer

Ons eerste dagje garagehoppen op zoek naar een eerlijke roadster vorige week zaterdag leverde feitelijk niet zo heel veel op. Twee auto's bleken al verkocht, testrijden mocht pas nadat we over de eventuele prijs hadden gesproken en onze Rover cabrio inruilen op een BMW Z3 zou ons niet zo heel veel opleveren. Proefritjes hebben we dus niet gemaakt. Wij willen immers eerst weten hoe een auto rijdt voordat er over de prijs wordt gehandjeklapt. De laatste garagehouder waar we kwamen, adviseerde ons bovendien om de Rover particulier te verkopen. Dat zou allicht meer opleveren dan hem inruilen. En daar had hij op zich een punt.

Toen we 's avonds moe en enigszins teleurgesteld thuiskwamen, hebben we de printjes van de exemplaren die het niet zouden worden verscheurd en voor de grap de Rover op marktplaats gezet. En tot onze grote verrassing meldden zich de afgelopen week twee potentiële kopers! De eerste deed een bod maar liet daarna niks meer van zich horen. De tweede belde woensdagavond en wilde hem na wat vragen gesteld te hebben wel eens komen bekijken. Omdat de beste man en zijn vrouw uit Deventer moesten komen en ze de lange reis naar alle waarschijnlijk niet voor niks gingen maken, spraken we vanmiddag af bij een postkantoor hier in de buurt. Na een kleine inspectie rondom ("Ja, hij ziet er inderdaad heel mooi uit!") en een gezellig proefritje erin ("Ja, hij rijdt echt lekker!") besloot het koppel tot aanschaf van onze Rover over te gaan. En zo kwam het dat we twee uur later met nog maar een auto de parkeerplaats bij het postkantoor verlieten. Toch best een beetje vreemd!

We vervolgden onze eigen strooptocht en belandden bij de dealer die wat ons betreft bovenaan ons lijstje stond. Om de een of andere reden hadden we allebei een goed gevoel bij deze auto én garage. Toen we de bocht om kwamen rijden, stond de Z3 ons in al zijn donkerblauwheid reeds schalks toe te glimmen. De toegesnelde verkoper overhandigde ons de sleutels en voordat we het wisten zoefden we tevreden over het Brabantse asfalt. Wauw! Dit was met recht een mieterse bak. Op een verlaten stuk parkeerterrein herhaalden we de procedure die de kopers van onze inmiddels exauto even daarvoor doorlopen hadden. Kijken, voelen, knopjes uittesten. "Wat mij betreft is het poetsen, een grote strik er omheen doen en inpakken!" concludeerde Sjoerd uiteindelijk. En mijn gevoel was precies hetzelfde. We waren bij de onderhandelingsfase aanbeland. Al hadden we allebei niet gedacht dat het zó snel zou gaan.

En zo kwam het dat we op dezelfde dag de ene auto verkochten en de andere kochten! Volgende week zaterdag kunnen we hem ophalen.
Nog 7 nachtjes slapen...

3 opmerkingen:

Juudje zei

Nounou, dat is inderdaad wel snel gegaan! Maar ook leuk en fijn dat je zo snel een goed gevoel erbij hebt. Om steeds maar weer opnieuw te moeten gaan kijken/zoeken...
Hoop dat jullie er veel plezier van hebben.

Liefs, Judith

Ps: Leuke stad trouwens, Deventer ;-)

Tamara zei

LAng leve de Deventenaren:P Fijn dat t zo snel is gegaan, en dat de nieuwe auto een goed gevoel geeft. Best grappig, maar toevallig heeft Rick ook zojuist een nieuwe auto gekocht, geen BMW, dat kan ie nog niet betalen maar een Alfa Romeo 147 nog wat:P Zijn Mini staat vanaf dinsdag te koop bij de garage (snik snik).

Veel plezier met jullie nieuwe auto:)

xxx Tamara

Anoniem zei

Gefelici met jullie nieuwe auto.
Als ik zo een auto zie rijden moet ik altijd aan een haai met kieuwen denken.Maar ik vindt hem prachtig.
T is ook een van mijn favo autos maar dan moet ik eerst de staatsloterij winnen.
Veel plezier ermee.
liefs manon