donderdag 13 september 2007

Voorbarige conclusie

Het is 10:15 uur als de telefoon gaat. Meteen ben ik op mijn qui vive. Ik wacht al dagen op telefoontjes van twee bedrijven die toevallig allebei met een D. beginnen. Dus: wie maakt me blij? Nog snel schraap ik mijn keel en met mijn aller vriendelijkste stem heet ik mijn beller welkom. Helaas pindakaas, het is een belmeisje van ECI. Of ik mevrouw M. ben, of ik tijd heb en of ik ECI ken. Ja, ja, ja. *zucht*

Na een onsamenhangend verhaal over het veertig jarig bestaan van ECI, die vernieuwde bedrijfsstructuur en alle verbeteringen die zijn doorgevoerd, komt ze eindelijk tot de kern van het telefoontje. Of ik interesse heb in een lidmaatschap. Tijdens haar snotterige betoog (ik dacht nog bij mezelf, kind kruip liever onder de wol met een goed boek of een leuke dvd) heb ik meerdere keren hoog gehumd wat wellicht de indruk zou kunnen hebben gewekt dat ik eventueel geïnteresserd ben, vrees ik. Niet dus! Met een beleefd "nee, toch liever niet" wimpel ik haar af. "Oh, dus u leest geen boeken meer?" snauwt ze afkeurend door de hoorn. Inderdaad, ik haat lezen...

4 opmerkingen:

Juudje zei

En ook al haat je lezen niet... dan wil je nog geen lid van de ECI zijn. Heb 2 weken geleden mijn lidmaatschap opgezegd, maar nog geen reactie gekregen...

Tamara zei

Ja of je wilt gewoon niet aan zoiets vastzitten.. Gewoon vragen of het wat uitmaakt of je niet wilt, werkt altijd:P

Barb zei

Wel honderd scenario´s heb ik bedacht om irritante telefonische verkopers terug te irriteren. Maar nooit durf ik er één uit te voeren en altijd luister ik braaf het hele verhaal aan en wens ik hen ook "nog een prettige dag". (Voeg ik er wel "not!" aan toe als ik heb opgehangen, maar toch...) Zucht.

Tamara zei

Gewoon ophangen.. Ze bellen nooit terug!:D