dinsdag 13 november 2007

De kwast

De bedoeling was dat het me naast een paar leuke dagdelen ook een heel klein beetje zou opleveren. Maar vooralsnog heeft mijn aanstaande Douglasavontuur eigenlijk alleen nog maar geld gekost.

Vanmiddag ging ik even naar de winkel om het werkrooster te bekijken en de data waarop ik ben ingepland in mijn agenda over te nemen. En aangezien ik alweer bijna door mijn Sans Soucisvoorraad heen was, griste ik ook gelijk wat reinigingsmelk en crème mee. Daar had het bij moeten blijven. Maar ja, je weet hoe het gaat. Je wil er toch op z'n minst een béétje Douglasfähig uitzien...
En dus liet ik me een nieuwe foundation aansmeren. Want degene die ik tot vandaag gebruikte, was eigenlijk iets te donker voor deze tijd van het jaar (en mijn bijbehorende bleke kop). Echt handig vond ik hem overigens ook niet. Je moest het spul aanbrengen met zo'n sponsje en het kostte nogal wat inspanning om het geheel vlekkeloos op mijn toetje te smeren. Voor mijn gevoel stond ik uren voor de spiegel te vegen en was het onbevredigende resultaat een indiaan op oorlogspad.

Mijn nieuwe foundation laat zich echter het best aanbrengen met een kwast. Geen gehannes dus meer met sponsjes of geknoei met vingers (want dat vind ik helemaal goor!). En ja, aangezien ik thuis nog geen dergelijke kwast had... "Vooruit, doe me die kwast er ook nog maar bij!", hoorde ik mezelf zeggen terwijl we richting de kassa liepen. Even ontwaarde ik een kleine aarzeling of dit wel het juiste besluit was geweest, maar ik wist het gevoel snel de kop in te drukken. Tot ik de foto van Leco (van Zadelhoff, red.) zag. Bright and shiny lachte 's Neerlands topvisagist me toe. "Toe maar, koop maar!", leek hij met zijn stralende ogen te willen zeggen. Dat was het moment dat ik beter had moeten weten. Maar toen was het al te laat.

Zakkenvuller Leco doet tegenwoordig ook in kwasten. Je kunt het zo gek niet verzinnen, of Leco heeft er een kwast voor bedacht en laten ontwerpen. Groot, klein, dik, dun, hard, zacht. Daarbij houdt Leco erg van kwaliteit. En kwaliteit mag wat kosten. Aangekomen bij de kassa kreeg ik dan ook een onzichtbare hartverzakking. Die godvergeten kwast kostte meer dan de foundation (voor de kenner: van Lancôme, ook niet bepaald goedkoop)! De verkoopster Mijn collega verzekerde me dat zo'n kwast levenslang meegaat. Dat was een hele geruststelling. Ervan uitgaande dat ze niet de gemiddelde levensduur van een CF-er bedoelde natuurlijk...

1 opmerking:

Anoniem zei

Die laatste regel, Zo herkenbaar.

Het hele stuk is zo herkenbaar. Mijn zus heeft hier ook last van. Is best wel lollig. Leuk geschreven trouwens.

groetjes, Maarten