donderdag 13 december 2007

Daar zit een luchtje aan

Werken en buikpijn. Ik was even vergeten hoe dat zich ook alweer tot elkaar verhoudt. Nu weet ik het weer. Niet zo goed.

Thuis had ik al het een en ander aan krampwerk doorstaan, maar toiletgerichte resultaten waren er nog niet geweest. In de winkel krampte mijn buik vrolijk verder maar dapper pufte ik alle opborrelende scheetjes weg. Net nadat ik een typisch heerschap van een alternatief after shavepakje had voorzien ("Kunt u het alstublieft eens ánders inpakken dan met zo'n eeuwig stropdasje? Ik krijg al 17 jaar stropdasjes hier en ik ben ze helemaal zat!" Tuurlijk meneer: u vraagt, wij draaien pakken in.) hield ik het niet meer. Ik moest poepen en wel nu! Excuses voor me uit mompelend haasste ik me naar het toilet. Dat was op het nippertje zeg. Al snel werd ik duizelig van mijn eigen geproduceerde putlucht.

Net toen ik ontlast en opgelucht mijn handen stond te wassen, dook er een collega het wc-hok in. Shit! Nog voordat ik haar kon waarschuwen galmde ze door de deur "Zo hé, wie is hier dood gegaan?!". Blijkbaar had de opgeworpen geurbarrière - in ijltempo een halve parfumfles van het een of het ander de ruimte in spuiten - toch niet snel genoeg het gewenste effect. Jammer dan, that's life! Bovendien durf ik te wedden dat op dagen als deze mijn buik 1000 keer meer zeer doet dan jouw neus...

Geen opmerkingen: