zondag 23 december 2007

Kerstborrel

Een heuglijk feit aan mijn kortstondige inpakcarrière kan vandaag in de annalen worden bijgeschreven. Vanmiddag had ik namelijk een heuse borrel op/ van mijn werk. Na het heffen van een glas champagne en mooie woorden van de filiaalleidster werden er ook nog kwijlenswaardige kerstpakketten uitgedeeld. Niet één maar twee. Een van het hoofdkantoor en een van het filiaal. Ook voor de dames inpaksters. Joechei!

Het was wel zo gepast om de nieuwsgierigheid tot thuis te bedwingen en niet al in de winkel uitgebreid te gaan staan graaien in je nieuw verworven spullen. Maar zodra ik naast Sjoerd in de auto zat, vond ik dat ik mijn discretie lang genoeg op de proef had gesteld. Dat ene ingepakte cadeau met die gekke vormen had ik lang genoeg bevoeld om te constateren dat ik er geen chocola van kon maken. De verrassing was dan ook groot toen ik ontdekte dat mijn ene Lecopenseel voortaan drie vrienden heeft én een mooi etui om in te wonen!

En zo kwam er een mooi einde aan een prachtige tijd. Of toch niet...?

Geen opmerkingen: