vrijdag 4 januari 2008

Mijn kaartenboek

Vanavond hoorden we het heuglijke nieuws dat een bevriend stel dit jaar voor het eerst papa en mama wordt. Na hun huwelijk en de intrek in het nieuw gebouwde huis, was een kindje een logische volgende stap. Gezeten op de nieuwe houten vloer en smullend van een gerecht uit de nieuwe oven uit de nieuwe keuken grapten we nog over de stap die daar logischerwijs op volgt: de aanschaf van een stationwagon. Daar zeiden ze vooralsnog niet aan te willen. We zullen zien... ;-)

Met hun spruit-in-wording staat de teller voorlopig alweer op 5. Vijf nieuwe wereldburgers in 2008 in onze familie- en vriendenkring. En dus ook vijf nieuwe geboortekaartjes voor in mijn boek. Als dat nog maar gaat passen.

Mijn boek is een typisch meidentutding, althans dat denk ik. Ik plak er alle kaartjes in die we krijgen (opgestuurd) naar aanleiding van huwelijken, geboortes en helaas ook overlijdens. Inmiddels is het al een heel boekwerk.
Een andere vriendin bracht me op het idee. Zij heeft ook zo'n boek en liet het me eens zien. Ik vroeg me altijd al af wat ik met dergelijke kaartjes doen moest. Ze weggooien vond ik zonde en van rouwbrieven en gedenkkaartjes vond ik het zelfs een beetje cru. Ik herinner me dat mijn moeder ze altijd in doos in een la stopte. Zij had/ heeft er blijkbaar hetzelfde gevoel bij als ik.

Zo'n doos die geboortekaartjes van wildvreemden gaat verzamelen ben ik overigens niet hoor. Er zijn grenzen... ;-)

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Hoi Irene,

leuk dat ik je blog nu via het cafe kan vinden!

Groeten en tot horen,

Fred

Anoniem zei

Een RS6 Avant valt nog te overwegen ;)

Kim zei

Nou het valt volgens mij met jou nog wel mee. Ik heb namelijk twee dozen vol kaarten onder mijn bed, en er moet een derde bij ben ik bang... Pfff ik ben gelukkig niet de enige!!