maandag 17 maart 2008

Lotgenoten

Het laatste mailtje dat ik van Jan kreeg ging over zoektermen. Hij reageerde op mijn blogje over hoe mensen op deze website belanden. Hij schreef dat ook hij dol was op de mooie en rare zoektermen waarmee zijn lezers bij hem uitkwamen. Tot mijn grote spijt staat zijn mailtje tot op de dag van vandaag nog altijd in het mapje 'te beantwoorden mail'.

In deze context is het op z'n minst opmerkelijk om te constateren dat ik uitgerekend vandaag, nu het droeve nieuws over Jan zo zoetjes aan de digitale wereld insijpelt, de meeste bezoekers ooit heb gekregen sinds het bestaan van dit weblog. Wat is dat toch, dat we in tijden van onzekerheid en verdriet zo massaal op zoek gaan naar informatie? Misschien heeft het met saamhorigheid te maken heeft. Je voelt je machteloos en wil niks liever dan je verdriet delen, je zorgen laten wegnemen. Als het even kan met lotgenoten. Want in tijden als deze zijn er geen betere noten dan lotgenoten.

2 opmerkingen:

Elly zei

Lieve Iréne,
Ja, het was fijn om je zaterdag te kunnen bellen en te spreken. Lotgenoten in de CF-wereld weten hoe je je voelt; als je zelf niet lekker gaat, tegenslagen hebt, bang of boos bent. Maar evenzo weten ze hoe het voelt om een dierbare vriend te verliezen aan deze k**-ziekte.
Zelf heb ik helemaal niet zoveel 'close' CF-contacten die ik op zo'n moment wil of kan bellen (naast A & K, maar die hadden genoeg aan hun kop) Maar zaterdag wist ik het ineens: "Irène, die kan ik bellen".

Sterkte en tot gauw,
Elly

Riet zei

Weet je Irene, jij kunt altijd zo mooi, treffend en betrokken onder woorden brengen hoe je iets voelt. Dat is wat mensen zoeken op het moment dat er iets heel ergs gebeurt, want dat geeft voor heel even steun en troost, en het gevoel dat je niet alleen bent. Daarom denk ik dat je zoveel bezoekers hebt op dagen als deze.
Dus blijf schrijven voor ons allemaal, vooral nu we alweer iemand moeten missen.
Liefs, Riet