woensdag 30 april 2008

Van panne en Parijs

Onze eerste vakantiestop viel iets eerder dan gepland en vond plaats op de oprit van mijn schoonouders. De gisteren bij de garage opgepompte rechter voorband was weer niet in orde, zo meldde een schermpje op het dashboard. We waren het dorp nog niet uit of we konden weer omdraaien, want met panne vetrekken leek ons onder geen beding een goed plan. Samen met zijn vader sloeg Sjoerd aan het rommelen. Na vijf minuten zat er nog niet bepaald schot in de zaak en besloot ik een rondje met Rover door de buurt te maken. Ik genoot van de bloesems aan de bomen en werd helemaal week toen ik langs het kneuterige schooltje liep waar Sjoerd als klein manneke zijn kinderjaren doorbracht. En ik bedacht me dat ik eigenhandig de leasemaatschappij zou bellen - Koninginnedag of niet - als die ontzettende band er bij onze terugkomst nog niet onderuit was...

De band zat er weliswaar nog steeds onder toen we weer op de oprit stonden, maar de wieldop lag er inmiddels bijna af. Dat was meteen de tweede deceptie. De vermeende velgen bleken gewoon doppen te zijn! Uit het instructieboekje bleek dat het wel de meest luxe waren, maar ook dat de bijgeleverde sleutel om ze eraf te halen daar niet op paste. Dat verklaarde een hoop! Net toen Sjoerd met de krik aan de slag ging kwam daar een overbuurman aangesloft. In zijn handen had hij een groot, professioneel ogend draaiding om bouten mee los te schroeven. Dat was het moment waarop ik zeker wist dat het toch nog allemaal goed zou komen vandaag. Het euvel bleek een ellendige schroef, die verticaal de band in stak. Dit is inderdaad oppompen tegen beter weten in.

Een uurtje later dan gepland reden we voor de tweede keer het dorp uit. Vijf uur (en twee heerlijke dutjes voor mij) later checkten we in in het prachtige Pullman hotel. Om toch nog het maximale uit deze dag te halen, zijn we na het droppen van de bagage gelijk weer op pad gegaan. Ons hotel lag in de zakenwijk La Défense, naast La Grande Arche en daar hadden we de eerste bezichtiging meteen te pakken. De Grande Arche is de 20e eeuwse versie van de Arc de Triomphe. Het kubusvormige gebouw is zó indrukwekkend groot dat de Notre Dame erin zou passen. Een ander fraai gegeven is dat de Grande Arche in dezelfde lijn gebouwd is als de Arc de Triomphe, le Petit Arc en de glazen piramide van het Louvre.














Het metrostelsel bleek kinderlijk eenvoudig. Binnen een mum van tijd waren we bij de Eiffeltoren. Helemaal naar boven gaan hoefde voor ons allebei niet zo. We waren er. In Parijs, bij de Eiffeltoren, met elkaar. Genieten!

Geen opmerkingen: