zaterdag 10 mei 2008

Als je zes bent

Peteneef Ruben is zes en dat wordt gevierd. Met Lego City en Playmobiel en een heuse digitale camera voor op vakantie. Hij is met recht wat je noemt een kind van de nieuwe tijd. Volgend jaar zijn eerste mobieltje? Onze boeven met kluis van Playmobiel blijken desalniettemin een schot in de roos. Met het cadeaupapier nog half om de doos roept hij verguld uit dat hij er zó ontzettend blij mee is en dat hij dit toch zó graag wilde krijgen. Kijk, dat noem ik nog eens een win-win situatie. Hij blij, wij blij.

Ondanks de hitte en het gegeven dat we elkaar niet zo heel vaak zien, klimt Ruben gedurende de middag geregeld bij me op schoot, om te knuffelen of kletsen. Zonder dat hij is gehersenspoeld voelt hij toch aan dat onze band net wat specialer is dan die met zijn andere neven en nichten. Zou dat dan toch komen door die oppasdonderdagen in zijn eerste levensjaar?

Ruben verdeelt zijn aandacht tussen het op en neer sjouwen met koffiekopjes en gebaksbordjes, Rover commanderen en naar de voordeur sprinten als de bel gaat. De bel = bezoek = cadeautjes! Als Sjoerd op de wc zit, is Ruben in de keuken. "Oh, daar is de tapenade!", kirt het feestvarken. "Ik weet pas een jaar of drie wat tapenade is!", zo concludeert Sjoerd lichtelijk verbaasd op de terugweg in de auto.

Hij lijkt in de verste verte niet op Dik Trom, maar het is een bijzonder (lief) kind, en dat is-ie!

Geen opmerkingen: