vrijdag 2 mei 2008

Chanel? Wat denk je wel!

Na de fantastische score van 7 afgevinkte hoogtepunten uit de top 10 van gisteren, konden we vandaag met een gerust hart weer normaal doen. Blijmoedig kuierden we (nadat we ook nummer 8, zijnde de Arc de Triomphe, hadden afgevinkt) opnieuw over de Champs-Elysées. Ditmaal waren de winkels wel open! Sjoerd liep al snel tegen een kek paar pakschoenen aan. Ik verloor niet veel later mijn hart aan een stel flatjes van Chanel. Toen ik Sjoerd vroeg of hij mij en mijn als gegoten zittende schoentje op de foto wilde zetten keek hij al als een oorwurm. Ik wil niet weten wat voor gezicht hij zou hebben getrokken als ik daadwerkelijk tot aanschaf over dreigde te gaan. Maar 340 euro voor een stel simpele stappers gaat ook mij te ver. Da's krap twee weken Wajong!














Bij het Centre Georges Pompidou ploften we neer op een behaaglijk terras, nadat Rover midden op het plein had zitten poepen. Natuurlijk wikkelde ik zijn dampende kunstwerk in een heus hondenpoepzakje (voorbereid op alles, zoals het een goede hondenmoeder betaamt) en wierp dat netjes in de vuilnisbak. Spannend werd het toen we gezeten op het terras uitzicht hadden op een zwerver die ongegêneerd in diezelfde vuilnisbak ging lopen wroeten.

Toen we even later van een afstandje naar de goochelact van een straatartiest stonden te kijken, liet Rover opnieuw van zich horen. De Franse Hans Kazàn zette een nogal luide, duistere stem op en Rover meende daarop met zijn schelle blaf te moeten reageren. En zo kwam het dat het hele plein prompt de aandacht verlegde van de man met de duif naar onze harige wereldreiziger.









Met twee paar schoenen, een blouse en een jas behaalden we een uiteindelijke winkelscore van 4. En als je dat afzet tegen de culturele monsterscore van +10 is dat helemaal netjes! :-)

1 opmerking:

Peter Hanssen zei

Ik ben wel benieuwd wat je vond van de Franse goochelact vond!