woensdag 28 mei 2008

Over meten en weten

Sinds Sjoerd en ik een setje zijn is mijn gezondheid behoorlijk stabiel. De onrust die er bij tijd en wijle is, blijft keurig binnen de marges en vraagt niet om grote interventies. En dat is natuurlijk alleen maar fijn!

Als er voor mijn gevoel niet zo veel aan de hand is, heb ik ook altijd extra geen zin om voor controle naar het ziekenhuis te moeten. Je bent er met z'n tweetjes toch een dag mee kwijt en na afloop zijn we allebei helemaal kapot. Het grootste gedeelte van zo'n dag bestaat uit in de auto en de wachtkamer zitten en de tien minuten die ik bij de dokter in de spreekkamer doorbreng zijn ook niet bepaald spectaculair. Wederom gelukkig maar!

Vandaag moest ik na het consult bij de longarts een longfunctie blazen. Ik deed dat onderzoek ook al in februari, tijdens mijn jaarlijkse APK. Toen bleek dat mijn FEV1 ten opzichte van vorig jaar toch wel een beetje gekelderd was. Een mogelijke verklaring was de verkoudheid die toen in mijn luchtwegen rondwaarde. De longarts verwachtte dan ook dat ik vandaag beter zou blazen. Gek genoeg was dat niet het geval. De geblazen waardes waren gelijk aan die van februari. Hmm. Natuurlijk zijn zulke onderzoeken momentopnames. Het zou dus kunnen dat ik gewoon twee keer achter elkaar pech heb gehad met blazen. Het gekke is alleen dat ik me nu beter voel dan toen. Er heerst op het moment geen infectie en er zit ook niet zoveel slijm waardoor mijn longfucntie wat lager is uitgevallen. Meestal is meten weten, maar voor mij geldt voelen is weten. En zolang ik me goed voel maak ik me er ook maar niet al te druk om.

Het consult met de diabetes verpleegkundige verliep een beetje warrig. In februari hadden we afgesproken dat ik vandaag langs zou komen, maar toen mijn mondkapje en ik voor haar neus stonden keek ze me nogal verbaasd aan. Bleek dat ze (?) vergeten waren me in te plannen. Ik vond het nogal exemplarisch voor mijn suiker. Die vergeet ik zelf namelijk ook nog wel eens. Mijn diabetes zie ik nog steeds als die 'erbij-ziekte' waar ik het liefst zo min mogelijk aan wil denken. Nee, naar wil leven. Ik baal ervan, ik kan er niks mee. En dat vertaalt zich nu ook in mijn bloeduitslagen. Ongeveer twee weken voordat ik op controle moet haal ik mijn bloedsuikermeter en opschrijfboekje weer eens tevoorschijn om er vervolgens achter te komen dat ik toch steeds een beetje te hoog zit na het eten. Voor de vorm ga ik dan braaf aan de slag met een extra insuline en bijbehorende hypo's. Maar zodra het consult achter de rug is verdwijnt de meter weer in de kast en blijft de Novorapid onaangeroerd in de koelkast liggen. De diabetesverpleegkundige kon zich mijn frustratie goed voorstellen en het leek haar daarom erg verstandig om eens een sensormeting uit te voeren. Dan worden mijn bloedsuikers middels een soort infuusnaaldje in mijn buik met daaraan een metertje drie dagen lang continu gemeten. Daarmee kan mijn suikerhuishouding goed in kaart worden gebracht. En eigenlijk zie ik dat ook wel zitten. Want in dit geval geldt juíst meten is weten en voelen is maar wat aanmodderen.

Hmm, helemaal zinloos was dit tripje ziekenhuis dus toch niet.

7 opmerkingen:

Jannie zei

Wow herkenbaar!! Maar ik vroeg me af of je ook een langwerkende insuline hebt of is die novorapid die zo alleen in de koelkast blijft liggen de enige?
Nou hoop maar dat er wat duidelijkheid komt van die meting! Heb je dat al snel?

Irèneke's wereld zei

's Morgens jens ik er trouw 16 eenheden Levemir in Jannie. Dat gebruik ik sinds februari. Daarvoor spoot ik dezelfde dosis Insulatard.

De sensormeting is pas in september. Dus in potentie heeft mijn hba1c nog 4 maanden om te...? We zullen het zien.

Wist niet dat jij ook suiker hebt.

Hans van Roon zei

Mooi verhaal over al die suikers............................maar in welk boek ben je nou aan het lezen ??????????

Irèneke's wereld zei

Om met mijn lieve vader te spreken: als ik je dat zeg, moet ik je doodmaken... ;-)
Be patient.

Anoniem zei

Hahaha Irène, wat weer een héérlijk herkenbaar verhaal. Ik ben dus absoluut niet de enige die enigszins wat 'gemakkelijk' denkt als het gaat om de insuline. En ja, zodra er weer een ziekenhuis bezoekje aan zit te komen begin ik ook altijd trouw aan bepaalde zaken (zoals de vit E, ADK). Zodra ik weer geweest ben, verdwijnt die potjes weer in het nachtkastje. Hihi..

Liefs Alie

Ps; ik zag bij je twitters dat je in een goed boek begonnen bent. Krijgen we daar ook nog verslag van?? Als rasechte boekenwurm blijf ik graag op de hoogte van goede boeken, die de moeite waard zijn om te lezen....!

Tamara M. zei

Hm ja

Voor mij is dit verhaal dus niet echt herkenbaar:P Ik doe echt alles om mn suikers in toom te houden, 4 tot 5 keer per dag spuiten, en nog af en toe...

Maar ik ben benieuwd wat er uit de sensormeting komt! Bij mij was het toen eindleijk duidelijk dat ik veel te veel spoot!! Sindsdien gaat het wel een stuk beter (heb ik het idee) maar ti snog niet terug te zien in mn hba1c

Succes met je suikers;)
liefs Tamara

lielie zei

Heeel herkenbaar!! haha!! Suikerziekte?? heb ik dat??
o shit ja!!

dikke kus Annelie